एम्पीयरको नियम

नेपाली विकिपीडियाबाट
यसमा जानुहोस्: परिचालन, खोज्नुहोस्
विद्युत धारा, चुंबकीय क्षेत्र पैदा गर्दछ।

इस नियमको प्रतिपादन सन् १८२६मा आन्द्रे मैरी एम्पीयर (André-Marie Ampère)ले गरेको थियो। यस नियममा कुनै बंद लूपमा समाकलित चुम्बकीय क्षेत्र एवं त्यस लूपदेखि भएर प्रवाहित हुँद रहेको कुल धाराका बीच गणितीय सम्बन्ध स्थापित गरिएको हो। जेम्स क्लार्क मैक्सवेलले सन् १८६१मा यसलाई विद्युतगतिकीय सिद्धान्तदेखि सिद्ध गरे। वर्तमानमा यो नियम मैक्स्वेलका चार समीकरणहरु मध्येको एक हो।

एम्पीयरको नियम (मूल रूपमा)[सम्पादन गर्ने]

समाकलनका रूप मा[सम्पादन गर्ने]

\oint_C \mathbf{B} \cdot \mathrm{d}\boldsymbol{\ell} = \mu_0 \iint_S \mathbf{J}_{\mathrm{f}} \cdot \mathrm{d}\mathbf{S}

यसलाई यस रूपमा पनि लेख्न सक्छौं-

\oint_C \mathbf{B} \cdot \mathrm{d}\boldsymbol{\ell} = \mu_0 I_{\mathrm{enc}}

जहाँ

\textstyle \oint_C बंद वक्र Cका परितः रैखिक समाकलन (line integral)छ;
B टेस्लामा चुंबकीय क्षेत्रछ;
· अदिश गुणनफल (डट प्रोडक्ट)छ;

अवकलन रूप (डिफरहरुशियल फॉर्म)[सम्पादन गर्ने]

\mathbf{\nabla} \times \mathbf{B} = \mu_0 \mathbf{J_f}

जहाँ

\mathbf{\nabla} \times \!\ - कर्ल आपरेटर हो।

यी पनि हेर्नुहोस्[सम्पादन गर्ने]

बाह्य कड़ीहरु[सम्पादन गर्ने]