कानुनका स्रोतहरू

कानुनका स्रोतहरू कुनै राज्यले आफ्नो क्षेत्राधिकारमा कानून बनाउने, लागू गर्ने, वा परिवर्तन गर्ने अधिकार प्राप्त गर्ने आधारहरू हुन्। कानुनका स्रोतहरूले राज्यलाई आफ्नो क्षेत्रमै शासन गर्न सक्षम बनाउँछन् र प्राविधिक रूपमा, थप अधिकार वा कानून सिर्जना, परिवर्तन वा रद्द गर्न सक्षम पनि बनाउँदछ। “कानुनको स्रोत” भन्ने शब्द कहिलेकाहीँ सर्वोच्च सत्ता वा शक्ति केन्द्रलाई जनाउन पनि प्रयोग हुन सक्छ, जसबाट कानूनको वैधता प्राप्त हुन्छ। कानुनी सिद्धान्तले प्रायः यसलाई औपचारिक र भौतिक स्रोतहरूमा वर्गीकरण गर्दछ, यद्यपि यो वर्गीकरण सधैं समान रूपमा प्रयोग हुँदैन। सामान्यतया, औपचारिक स्रोतहरू कानून सिर्जना गर्ने तत्वहरूसँग सम्बन्धित हुन्छन्: कानुनपत्र (statutes), अदालतको निर्णय (case law), सम्झौता (contracts) यसका उदाहरण हुन्। यसको विपरित, भौतिक स्रोतहरूले विधायिका बाट प्रकाशित आधिकारिक प्रकाशनपत्र वा सरकारी गेजेट लाई मानिन्छ। यो अवधारणा रोममा सिसेरोले प्रयोग गरेका थिए जसले कानूनको “स्रोत” (“fons” ल्याटिनमा) लाई रूपकको रूपमा जनाएका थिए।