भूटानको पोशाक
यो लेख अर्को भाषाबाट गरिएको अपुरो अनुवाद हो। यो लेख कम्प्युटरद्वारा निर्मित वा दोहोरो दक्षता बिना कुनै अनुवादकद्वारा बनाइएको हुनसक्छ। |
भुटानको पोशाक / भुटानी पोशाक भूटानमा लगाइने परम्परागत र राष्ट्रिय पोशाकहरूको संग्रह हो। जसले देशको सांस्कृतिक पहिचान, सामाजिक रीतिरिवाज र सम्पदालाई प्रतिबिम्बित गर्दछ। यी पोशाकहरू ड्रिग्लाम नाम्झाभुटानी सरकारले सुरु गरेको सरकारी कार्यक्रम, विद्यालय र औपचारिक कार्यक्रमहरूमा लगाउन अनिवार्य छन्। यी पोशाकहरू दैनिक लगाउने मात्र होइनन् तर भूटानी समाजको वर्गीय भिन्नता, सामाजिक स्थिति र सांस्कृतिक सम्पदा व्यक्त गर्ने महत्त्वपूर्ण माध्यम पनि हुन्।
डुमद्याम
[सम्पादन गर्नुहोस्]डुमद्याम (Dumdyam) लेपचा महिलाहरूको पारम्परिक पोशाक हो। यो खुट्टासम्म लामो हुन्छ र प्रायः एकरंगी, चिल्लो सूती वा रेशमी कपडाबाट बनाइन्छ। यसलाई लगाउँदा कपडा एउटा काँधमा मोडेर अर्को काँधमा पिनले बाँधिन्छ र कमरमा बेल्ट वा टेगोर प्रयोग गरी स्थिर गरिन्छ, जसको माथि अतिरिक्त कपडा झुन्डिएको रहन्छ। तल विपरीत रंगको लामो बाहु भएको ब्लाउज़ लगाउन सकिन्छ। औपचारिक र उत्सव अवसरमा यसलाई आधुनिक शैलीमा लगाइन्छ।[१][२][३][४]

डुमप्रा
[सम्पादन गर्नुहोस्]डुमप्रा (Dumpra) लेप्चा पुरुषहरूको पारम्परिक पोशाक हो। यो बहुरंगी हातले बुनेको कपडा हो। जसलाई एउटा काँधमा पिनले बाँधिन्छ र गियाटोमु नामक कमरबन्धले स्थिर गरिन्छ। सामान्यतः यसलाई सेतो शर्ट र पाइन्टको माथि लगाइन्छ। पुरुषसँग थैक्टुक नामक चपटी गोल टोपी पनि हुन्छ, जसको किनार कडा कालो रेशमी जस्तो हुन्छ र माथिल्लो भागमा बहुरंगी डिजाइन हुन्छ। कम अवसरमा बाँस र बेंतले बनेको शंकु आकारको पारम्परिक टोपी लगाइन्छ।[५][६][७][८]
घो (Gho) भूटानमा पुरुषहरूको पारम्परिक र राष्ट्रिय पोशाक हो। सत्रौँ शताब्दीमा ज़्हाबद्रुंग रिनपोछे ङावांग नामग्यालले न्गालोप समुदायलाई विशिष्ट पहिचान दिनको उद्देश्यले यो पोशाक प्रचलित गरे। घुँडासम्म लामो, ढिला वस्त्र हो, जुन कमरमा केरा नामक कपडाको पट्टीले बाँधिन्छ। उत्सव र औपचारिक अवसरमा यसलाई काबनेसँग लगाइन्छ।[९]
भुटान सरकारले सबै पुरुषहरूलाई सरकारी कार्यालय र विद्यालयमा घो लगाउन अनिवार्य गरेको छ। आधुनिक रूपमा यो नियम १९८९ मा लागू भयो, यद्यपि ड्रिगलाम नम्झा पोशाक-संहिता अझ प्राचीन हो।
काबने
[सम्पादन गर्नुहोस्]काबने (Kabney) भूटानमा पुरुषको राष्ट्रिय पोशाक घोसँग लगाइने रेशमी स्कार्फ हो।

केरा
[सम्पादन गर्नुहोस्]केरा (Kera) कपडाको पट्टी हो, जुन भूटानको पारम्परिक पोशाकको महत्वपूर्ण अंग हो। घो र क़िरा बाँध्न प्रयोग हुन्छ। सामान्यतः आयताकार, सूती, ऊनी वा रेशमी बुना कपडा हो, दुई टोकामा झालर हुन्छ। चौडाइ ३०–४५ से.मी. र लम्बाइ १८०–२४० से.मी. हुन्छ।[१०]
क़िरा
[सम्पादन गर्नुहोस्]क़िरा (Kira) भूटानी महिलाको राष्ट्रिय पोशाक हो। यो टखना सम्म लामो आयताकार बुना कपडा हो, शरीर वरिपरि लपेटेर काँधमा कोमा नामक चाँदीको ब्रोचले बाँधिन्छ र कमरमा पट्टीले कसिन्छ। सामान्यतः वांजु र तोएगोसँग लगाइन्छ।[११]
तोएगो
[सम्पादन गर्नुहोस्]तोएगो वा तेगो (Toego) सानो ज्याकेट जस्तो पोशाक हो, जुन क़िरा माथि लगाइन्छ। ड्रिगलाम नम्झा अन्तर्गत भूटानको राष्ट्रिय पोशाक-संहिता अनुसार यसको प्रयोग अनिवार्य छ।
वांजु
[सम्पादन गर्नुहोस्]वांजु (Wonju) भूटानी महिलाले लगाउने लामो बाहु भएको ब्लाउज़ हो, जुन क़िरा तल लगाइन्छ र राष्ट्रिय पोशाक-संहिता अन्तर्गत समावेश छ।
चित्र दिर्घा
[सम्पादन गर्नुहोस्]- पुनाखा उत्सवमा घो लगाएका भूटानी बालक, नोभेम्बर २००६
- डुमप्रा लगाएको लेपचा पुरुष
- क़िरा लगाएका भूटानी बालिकाहरू, वांजु देखिन्छ
- क़िरा लगाएका भूटानी महिला
सन्दर्भ सामग्रीहरू
[सम्पादन गर्नुहोस्]- ↑ Plaisier, Heleen (२००७), A Grammar of Lepcha, Tibetan studies library: Languages of the greater Himalayan region 5, Leiden; Boston: Brill, पृ: ४, आइएसबिएन 978-90-04-15525-1।
- ↑ Dubey, S. M (१९८०), S. M. Dubey; P. K. Bordoloi; B. N. Borthakur, सम्पादकहरू, Family, marriage, and social change on the Indian fringe, Cosmo, पृ: 53, 56।
- ↑ Thakur, Rudranand (१९८८), Himalayan Lepchas, Archives Publishers, पृ: १३१।
- ↑ Patra, Chittaranjan (१९९१), Present Buddhist tribals and vihāras in West Bengal, Sarkar & Co, पृ: ५९।
- ↑ Plaisier, Heleen (२००७), A Grammar of Lepcha, Tibetan studies library: Languages of the greater Himalayan region 5, Brill, पृ: ४।
- ↑ Dubey, S. M (१९८०), Family, marriage, and social change on the Indian fringe, पृ: 53, 56।
- ↑ Thakur, Rudranand (१९८८), Himalayan Lepchas, पृ: १३१।
- ↑ Patra, Chittaranjan (१९९१), Present Buddhist tribals and vihāras in West Bengal, पृ: ५९।
- ↑ Bhutan, Lonely Planet, २००७, पृ: 49–52।
- ↑ Barker, David K. (१९८५), Designs of Bhutan, पृ: 121–122।
- ↑ Bhutan: Mountain Fortress of the Gods, १९९८, पृ: २६३।