सामग्रीमा जानुहोस्

मानक चिनियाँ

विकिपिडिया, एक स्वतन्त्र विश्वकोशबाट
मानक चिनियाँ
मानक मन्दारिन
मूलभाषीमुख्यभूमि चीन, ताइवान, सिङ्गापुर
मातृभाषी वक्तासन् १९८८ मा स्थानीय वक्ताहरू प्राप्त गर्न थाले
प्रारम्भिक रूप
हस्ताक्षरित रूप
साङ्केतिक चिनियाँ[१]
सरकारी दर्जा
आधिकारिक भाषा
अल्पसङ्ख्यक भाषाको
रूपमा मान्यता
मलेसिया
नियामक संस्था
भाषा सङ्केतहरू
आइएसओ ६३९-३–
आइएसओ ६३९-६
  • goyu (Guoyu)
  • huyu (Huayu)
  • cosc (Putonghua)
ग्लोटोलगकुनै पनि होईन
मानक चिनियाँ बोलिने देशहरू
  बहुसङ्ख्यक मातृभाषा
  वैधानिक या वास्तविक राष्ट्रिय कामकाजी भाषा
  दस लाख भन्दा बढी पहिलो र दोस्रो भाषाको रूपमा वक्ताहरू
  पाँच लाख भन्दा बढी वक्ताहरू
  एक लाख भन्दा बढी वक्ताहरू
यो लेखमा आइपिए ध्वन्यात्मक चिह्नहरूको प्रयोग गरिएको छ। सही आइपिए सक्षम नभएमा तपाईँले युनिकोड अक्षरहरू प्रश्न चिह्न, कोठा अथवा अन्य कुनै चिह्न जस्तो देखिनेछ।
Putonghua
परम्परागत चिनियाँ 普通話
सरलीकृत चिनियाँ 普通话
अनुवादित अर्थ साधारण बोली
Guoyu
परम्परागत चिनियाँ 國語
सरलीकृत चिनियाँ 国语
शाब्दिक अर्थ राष्ट्रिय भाषा

मानक चिनियाँ मन्दारिन चिनियाँको एक आधुनिक मानक रूप हो जुन गणतान्त्रिक युग (सन् १९१२-१९४९) को समयमा पहिलो पटक संहिताबद्ध गरिएको थियो। यसलाई मुख्यभूमि चीनको आधिकारिक भाषा र संयुक्त राष्ट्र सङ्घ, सिङ्गापुर र ताइवानमा एक प्रमुख भाषाको रूपमा रहेको छ। यो धेरै हदसम्म बेइजिङ उपभाषिकामा आधारित छ। मानक चिनियाँ मुख्यभूमि चीन, ताइवान र सिङ्गापुरमा स्थानीय मानकहरूको साथ एक बहुकेन्द्रीय भाषा हो जुन मुख्य तया उनीहरूको शब्दकोशमा भिन्न छ।[४] हङकङ लिखित चिनियाँ, हङकङ र मकाउमा औपचारिक लिखित सञ्चारको लागि प्रयोग गरिन्छ, मानक चिनियाँको एक रूप हो जुन अक्षरहरूको क्यान्टोनी पठनको साथ ठूलो स्वरमा पढिन्छ।

टिप्पणीहरू

[सम्पादन गर्नुहोस्]
  1. ↑ ताइवानमा कुनै पनि कानुनी रूपमा निर्दिष्ट आधिकारिक भाषा छैन। मन्दारिन व्यवसाय र शिक्षामा प्रयोग गरिने प्राथमिक भाषा हो र जनसङ्ख्याको विशाल बहुमतद्वारा बोलिन्छ। निर्दिष्ट गरिएको छैन तर कानूनी परिभाषा पूरा गर्दछ, त्यो निम्न हो"本法所稱國家語言，指臺灣各固有族群使用之自然語言及臺灣手語。"[३] ("ताइवानको मूल जन समूह र ताइवान साङ्केतिक भाषाद्वारा प्रयोग गरिने एक प्राकृतिक भाषा")
  2. ↑ राष्ट्रिय भाषा तथा लिपि कार्य आयोग [zh]

सन्दर्भ सामग्रीहरू

[सम्पादन गर्नुहोस्]
  1. ↑ Tai, James; Tsay, Jane (२०१५), Sign Languages of the World: A Comparative Handbook, Walter de Gruyter, पृ: ७७२, आइएसबिएन 978-1-61451-817-4, मूलबाट ३० सेप्टेम्बर २०२४-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच २६ फेब्रुअरी २०२०।
  2. ↑ Adamson, Bob; Feng, Anwei (२७ डिसेम्बर २०२१), Multilingual China: National, Minority and Foreign Languages, Routledge, पृ: ९०, आइएसबिएन 978-1-000-48702-2, मूलबाट ३० सेप्टेम्बर २०२४-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच २९ जनवरी २०२४, "संविधानमा यस्तो रूपमा परिभाषित नगरिएको भए तापनि, यो चीनमा आधिकारिक स्थितिको भाषा हो र चिनियाँको मानक भाषामा नै कानून बनाइएको छ।"
  3. ↑ "zh:國家語言發展法", law.moj.gov.tw (चिनियाँमा), मूलबाट ११ नोभेम्बर २०२०-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच २२ मे २०१९।
  4. ↑ Bradley (1992), p. 307.

बाह्य कडीहरू

[सम्पादन गर्नुहोस्]
"https://ne.wikipedia.org/w/index.php?title=मानक_चिनियाँ&oldid=1276592" बाट अनुप्रेषित