सामग्रीमा जानुहोस्

विवाहेतर यौन सम्बन्ध

विकिपिडिया, एक स्वतन्त्र विश्वकोशबाट

विवाहेतर यौन सम्पर्क भनेको त्यस्तो यौन क्रियाकलाप हो जसमा कम्तिमा एक यौनसाथी विवाहित व्यक्ति हुन्छ र साझेदारहरू एकअर्कासँग विवाहित हुँदैनन्। यो शब्द विवाहपूर्व यौनसम्पर्कबाट छुट्याउन सकिन्छ जहाँ कुनै पनि साझेदार विवाहित हुँदैनन्।

जहाँ विवाहबाह्य यौन सम्बन्धले यौन मान्यता उल्लङ्घन गर्दैन, यसलाई सहमतिमा गैर-एकविवाह (बहुविवाह पनि हेर्नुहोस्) भनेर उल्लेख गर्न सकिन्छ। जहाँ विवाहबाह्य यौन सम्बन्धले यौन मान्यता उल्लङ्घन गर्छ, यसलाई व्यभिचार वा गैर-एकविवाह (विवाहित व्यक्ति र कानुनी पति/पत्नी बाहेकको व्यक्ति बीचको यौन कार्य), व्यभिचार, द्विविवाह, परोपकार, वा बेवफाई भनेर उल्लेख गर्न सकिन्छ। यी फरक-फरक शब्दहरूले नागरिक कानून वा धार्मिक कानून मार्फत आरोपित अनैतिक वा धार्मिक परिणाम दुवैलाई जनाउँछन्।

अमेरिकी अनुसन्धानकर्ता अल्फ्रेड किन्सेले आफ्नो १९५०-युगको अध्ययनमा पत्ता लगाए कि ५०% अमेरिकी पुरुष र २६% महिलाले विवाहबाह्य यौनसम्पर्क गरेका थिए, जसले अनुमानित सय मिलियन अमेरिकीहरूको प्रतिनिधित्व गर्दछ।[][]अध्ययनका आधारमा, अनुमान गरिएको थियो कि २६-५०% पुरुष र २१-३८% महिला,[] वा २२.७% पुरुष र ११.६% महिलाले विवाहबाह्य यौनसम्पर्क गरेका थिए।[] अन्य लेखकहरू भन्छन् कि २०% देखि २५% अमेरिकीहरूले आफ्नो जीवनसाथी बाहेक अरू कसैसँग यौनसम्पर्क गरेका थिए।[]ड्युरेक्सको ग्लोबल सेक्स सर्वेक्षण (२००५) ले पत्ता लगायो कि विश्वव्यापी रूपमा ४४% वयस्कहरूले एक रातको विवाहबाह्य यौनसम्पर्क गरेको र २२% सँग सम्बन्ध रहेको रिपोर्ट गरेका थिए।[]२००४ को संयुक्त राज्य अमेरिकाको सर्वेक्षण अनुसार,[]१६% विवाहित साझेदारहरूले विवाहबाह्य यौनसम्पर्क गरेका छन्, जुन महिलाको तुलनामा लगभग दोब्बर पुरुषहरू हुन्, जबकि थप ३०% ले विवाहबाह्य यौनसम्पर्कको बारेमा कल्पना गरेका छन्। Durex र Match.com द्वारा २०१५ को अध्ययन अनुसार, सम्बन्ध भएको स्वीकार गर्ने वयस्कहरूको प्रतिशतको आधारमा थाइल्याण्ड र डेनमार्क सबैभन्दा व्यभिचारी देशहरू थिए।[][]अमेरिकाको परिवार अध्ययन संस्थानले २०१६ मा गरेको अध्ययनले क्याथोलिकहरू भन्दा काला प्रोटेस्टेन्टहरूमा विवाहबाह्य यौनसम्पर्कको दर बढी रहेको पत्ता लगायो।[१०] २०२२ को सामान्य सामाजिक सर्वेक्षणले अमेरिकीहरू विवाहबाह्य यौनसम्पर्कमा संलग्न भएको पत्ता लगायो, जसमध्ये ५०% प्रोटेस्टेन्ट र १६% क्याथोलिकको रूपमा चिनिन्छन्।[११]

२०१८ को अमेरिकी अध्ययनले पत्ता लगायो कि विवाहबाह्य यौनसम्पर्क गरेको स्वीकार गर्ने ५३.५% अमेरिकीहरूले आफूले राम्ररी चिनेको व्यक्ति, जस्तै नजिकको साथीसँग त्यसो गरेका थिए। लगभग २९.४% छिमेकी, सहकर्मी वा लामो समयदेखि परिचित व्यक्तिसँग थिए, र बाँकी आकस्मिक परिचितहरूसँग थिए।[१२]अध्ययनले केही लिङ्ग भिन्नताहरू पनि फेला पारेको छ, जस्तै कि पुरुषहरूले महिलाहरू भन्दा विवाहबाह्य यौनसम्पर्कको बारेमा बढी अनुकूल दृष्टिकोण राख्ने सम्भावना बढी हुन्छ, र गत वर्ष विवाहबाह्य यौनसम्पर्क गरेको रिपोर्ट गर्नेहरूमध्ये, लगभग १२% पुरुषहरूले यौनसम्पर्कको लागि पैसा तिरेका थिए (वा यौनसम्पर्कको लागि पैसा तिरेका थिए) जबकि महिलाहरूले यो दर १% थियो।[१२]

अन्य अध्ययनहरूले विवाहबाह्य यौनसम्पर्कको दर २.५% भन्दा कम देखाएका छन्।[]

विवाहबाह्य यौनसम्पर्कमा संलग्नता त्यस्ता व्यक्तिहरूसँग सम्बन्धित छ जसको कामवासना (यौन इच्छा) आफ्नो पार्टनरको तुलनामा बढी हुन्छ।[१३]

उप-सहारा अफ्रिकी जनसंख्याको अनुसन्धानले लगभग ५% देखि ३५% पुरुषहरूको विवाहबाह्य सम्बन्ध रहेको देखाएको छ।[१४]

धार्मिक दृष्टिकोण

[सम्पादन गर्नुहोस्]

तोराहले व्यभिचारको लागि घाँटी थिचेर मृत्युदण्डको व्यवस्था गरेको छ [१], जुन पहिले नै अर्को पुरुषसँग विवाह गरिसकेकी महिलासँग यौनसम्पर्कको रूपमा परिभाषित गरिएको छ। तोराहले पुरुषमाथि कडा दायित्व र सजाय तोकेको छ, तर महिलामाथि मात्र दायित्व र सजाय तोकेको छ यदि उनी बलात्कार भएकी थिइनन् (लेवी २०:१०)। मृत्युदण्डको अपराधको रूपमा, न्यायाधीशहरूले पुरुष र महिला दुवै विरुद्ध मुद्दा विचार गर्न असल चरित्रका दुई साक्षीहरूले अदालतमा गवाही दिनुपर्थ्यो। (व्यवस्था १९:१५, र मिश्नाह महासभा c.४)

कुनै पनि अपराध (पाप) को लागि कुनै पनि शारीरिक सजाय न्यायाधीशहरू र पवित्र मन्दिरको समयमा प्रभावकारी थियो। रब्बीनिक यहूदी धर्ममा, यहूदी धर्मले कुनै पनि शारीरिक सजाय निषेध गर्दछ - किनकि मसीहद्वारा पवित्र मन्दिर पुनर्निर्माण नभएसम्म कुनै उचित न्यायिक प्रक्रिया प्रदान गर्न सकिँदैन।[१]

परम्परावादी ईसाई धर्मले विवाहबाह्य यौनसम्बन्ध अनैतिक र स्वभावैले पापपूर्ण छ भनेर सिकाउँछ। यस बाइबलीय शिक्षाको लागि धर्मशास्त्रीय आधारहरू निम्नानुसार उद्धृत गरिएका छन्:   तदनुसार, क्याथोलिक विवाहले कडाइका साथ सिकाउँछ कि पति र पत्नीले मृत्युसम्म एकअर्काप्रति सार्वजनिक रूपमा वफादारीको प्रतिज्ञा गर्छन्, जुन संस्कारात्मक विवाहको विघटनको एकमात्र कारण हो। फलस्वरूप, व्यभिचार र सम्बन्ध विच्छेद दुवैले पवित्र आमा चर्चको करारको उल्लंघन गरेर यो विवाहको प्रतिज्ञाको विरोध गर्दछ।

वाल्डेन्सियनहरूको अर्डरलाई केही दुर्लभ परिस्थितिहरूमा व्यभिचारको स्वीकृति व्यक्त गरेको आरोप लगाइएको थियो।[१]

यसको विपरित, आज एपिस्कोपलियनहरू जस्ता केही चुनिएका आधुनिकतावादी प्रोटेस्टेन्ट सम्प्रदायहरूले विवाहबाह्य यौन सम्बन्ध र सम्बन्धहरूमा उदार र प्रगतिशील विचार राख्छन्, पवित्र बाइबलको आफ्नै व्यक्तिगत व्याख्या र आधुनिक जीवनशैलीसँग यसको प्रासंगिकतालाई पालना गर्छन्।

इस्लामिक कानून (वा शरिया) को परम्परागत व्याख्याले पुरुष र महिला दुवैलाई जिना वा विवाहबाह्य यौनसम्पर्कको लागि कडा सजाय तोकेको छ। विवाहपूर्व यौनसम्पर्कलाई १०० कोर्रासम्म सजाय दिन सकिन्छ, जबकि व्यभिचारलाई ढुङ्गाले हानेर सजाय दिइन्छ। तथापि, यौन प्रवेशको कार्यलाई राम्रो चरित्र भएका कम्तिमा चार पुरुष मुस्लिम साक्षीहरूद्वारा प्रमाणित गरिनुपर्छ, अभियुक्तलाई अदालतमा गवाही दिने अधिकार छ, संदिग्धको वचन वा गवाहीको न्यायाधीश(हरू) को नजरमा सबैभन्दा बढी वजन राख्न आवश्यक छ, सजायहरू कानुनी अधिकारीहरूमा आरक्षित छन् र कानूनले झूटा आरोपहरूलाई कडा सजाय दिइने बताउँछ। [१] पहिलेका नियमहरूले केही मुस्लिमहरूलाई विश्वास दिलाएका छन् कि प्रक्रियाको लक्ष्य अन्ततः व्यभिचार र व्यभिचारका कार्यहरूसँग सम्बन्धित शारीरिक दण्डहरू समाप्त गर्नु थियो जुन इस्लामिक शिक्षाहरू पहिलो पटक देखा पर्दा विश्वभरका धेरै समाजहरूमा पहिले नै अवस्थित थिए। यस दृष्टिकोण अनुसार, प्रमाणको खोजीमा सिद्धान्तहरू यति कठोर छन् कि तिनीहरूले कुनै पनि तरिकाले संदिग्ध विरुद्ध जाने फैसलामा पुग्न सक्षम हुने लगभग असम्भवता सिर्जना गर्छन्। [२]

हिन्दू धर्म

[सम्पादन गर्नुहोस्]

हिन्दू धर्मले विवाहबाह्य यौन सम्बन्धलाई पापको रूपमा निन्दा गर्दछ।[१] हिन्दू धर्मशास्त्र ग्रन्थहरू अनुसार, स्वीकृत विवाह बाहिरको कुनै पनि यौन कार्य, जसमा शारीरिक, मानसिक र भावनात्मक व्यभिचार समावेश छ, निन्दा गरिन्छ। अनुसन्धानले उल्लेख गरेको छ कि यो शब्द मानिसहरूद्वारा सिर्जना गरिएको हो। यसको अर्थ हिन्दू विश्वास राख्ने मानिसहरूले त्यस्ता कार्यहरूबाट टाढा रहनुपर्छ।[२]

धेरैजसो क्षेत्राधिकारमा विवाहबाह्य यौनसम्बन्ध कानुनी छ, तर व्यभिचार विरुद्धको कानून बढी सामान्य छ। उदाहरणका लागि, संयुक्त राज्य अमेरिकामा, भर्जिनियाले २००४ मा जोन बुशेलाई व्यभिचारको लागि मुद्दा चलाएको थियो।[१] अन्य राज्यहरूले जेलमा परेका पति/पत्नीहरूलाई आफ्ना पूर्व पार्टनरका प्रेमीहरूलाई स्नेहबाट अलग्याएको आरोपमा मुद्दा चलाउन अनुमति दिन्छन्।[१]

साउदी अरेबिया, पाकिस्तान,[१] अफगानिस्तान,[२][३][४] इजिप्ट,[५] इरान,[४] कुवेत,[६] माल्दिभ्स,[७] मोरक्को,[८] ओमान,[९] मौरिटानिया,[१०] संयुक्त अरब इमिरेट्स,[११][१२] कतार,[१३] सुडान,[१४] र यमन जस्ता केही मुस्लिम बहुल देशहरूमा विवाहबाह्य यौनसम्पर्क गैरकानूनी छ।[१५]

विवाहेतर यौन सम्बन्धका लागि दृष्टिकोण

[सम्पादन गर्नुहोस्]

विवाहबाह्य यौनसम्पर्कप्रति व्यक्तिको दृष्टिकोण विवाहबाह्य यौनसम्पर्कमा संलग्न हुने सम्भावनासँग सम्बन्धित छ।[१] केही विवाहबाह्य यौनसम्पर्क भ्रामक भए पनि, अन्य रूपहरू खुला हुन्छन् र पति/पत्नीहरूले यसको संलग्नताको बारेमा बुझाइ साझा गर्छन्। विवाहबाह्य यौनसम्पर्कले निष्ठाको अपेक्षाहरू उल्लङ्घन गर्दा विवाहबाह्य यौनसम्पर्कले विवाहमा समस्या निम्त्याउँछ।[२] निष्ठा पछाडिको सिद्धान्त नैतिक मापदण्ड र सामाजिक आदानप्रदान प्रक्रियाहरूको संयोजन मानिन्छ। पछिल्लो प्रतिबद्धता र अन्तरनिर्भरता सिद्धान्तको लगानी मोडेलमा आधारित छ।[३]

विवाहबाह्य यौनसम्पर्कको पछाडिका प्रेरणाहरू फरक-फरक हुन्छन्। व्यवहार भन्दा भावनाहरू नियन्त्रण गर्न गाह्रो हुन सक्छ। विवाहमा भावनात्मक/शारीरिक रूपमा असन्तुष्टिको भावना र स्रोतको हिसाबले सम्बन्धमा असन्तुलनको कारणले मानिसहरू यो कार्यमा संलग्न हुन सक्छन्। आत्मीयता बनाम जोश तर्कले भावुक उत्तेजनालाई पुनर्जीवित गर्न सक्ने कारण प्रदान गर्दछ। यो प्रतिबद्ध पार्टनरको विवाहको विपरीत हो किनकि उनीहरूलाई आफूले राम्ररी बुझेको महसुस हुन सक्छ, उनीहरू बीच थोरै जोश हुन्छ। यद्यपि, विवाहबाह्य यौनसम्पर्कमा संलग्न हुने अवसर पनि उपस्थित हुनुपर्छ, जहाँ जोखिमहरू संलग्न हुनुको कारणहरू भन्दा कम तौलिएका हुन्छन्।[१]

विवाहबाह्य यौनसम्बन्धमा संलग्न हुने पति वा पत्नीसँग नकारात्मक रूपमा सम्बन्धित कारकहरू हुन् (१) बलियो नैतिक मापदण्ड, (२) बच्चाहरूमा पर्ने प्रभाव(हरू) लाई विचार गर्ने, (३) आधारभूत चिन्ताहरू, विशेष गरी एक्लो हुने डर, र (४) अरू मानिसहरूलाई, विशेष गरी विवाहबाह्य पार्टनरलाई चोट पुर्‍याउन नचाहने। यी कारकहरूमध्ये, नैतिक मापदण्ड र आधारभूत चिन्ताहरूले विवाहबाह्य यौनसम्बन्ध नराख्ने पति वा पत्नीको सही मापन गर्ने सम्भावना बढी हुन्छ।[१]

लैङ्गिक भिन्नता

[सम्पादन गर्नुहोस्]

पुरुषहरूले भावनात्मक बेवफाई भन्दा यौन बेवफाईलाई बढी हानिकारक पाउँछन् भन्ने कुरा उल्लेख गरिएको छ।[१] व्यवहारको हिसाबले, पुरुषहरूले विवाहबाह्य यौन सम्बन्ध राखेको रिपोर्ट गर्ने सम्भावना बढी हुन्छ। विकासवादी दृष्टिकोणबाट यस अवधिको लागि सम्भावित स्पष्टीकरणहरू जसले पुरुषहरूको लागि धेरै साझेदारहरू हुनु आनुवंशिक फाइदा हो भनेर संकेत गर्दछ।[२]

पुरुष र महिला दुवैले नजिकको व्यक्तिगत साथी, लामो समयदेखि चिनजान भएको व्यक्ति वा ती वर्गहरूमा नपरेका व्यक्तिसँग विवाहबाह्य यौनसम्पर्क गर्ने सम्भावना समान रूपमा रहेको भए पनि, यो देखिएको छ कि पुरुषहरूले क्याजुअल डेट वा हुक-अपको साथ विवाहबाह्य यौनसम्पर्क गर्ने सम्भावना बढी हुन्छ। पुरुषहरूले विवाहबाह्य यौनसम्पर्कको लागि पैसा तिरेको रिपोर्ट गर्ने सम्भावना उल्लेखनीय रूपमा बढी थियो।[1]

विवाहबाह्य यौन साथीको पहिचानले यस्तो व्यवहार गर्ने पार्टनरको विवाहलाई असर गर्न सक्छ, जसले गर्दा यसलाई अस्थिर बनाउने जोखिम बढ्छ। विवाहबाह्य यौन सम्बन्धमा संलग्न पति/पत्नीले कुनै फरक पार्दैन - विवाहमा बाधा पुग्ने जोखिम बढ्छ।[१] विवाहबाह्य यौन साथीसँगको सम्बन्ध जो नजिकको साथी हो र सामान्यतया यो व्यवहार विवाह विघटनसँग सम्बन्धित छ।[२]

विवाहको गुणस्तर, विवाहको अवधि, प्राप्तकर्ता पति वा पत्नीबाट सम्बन्ध विच्छेदप्रतिको दृष्टिकोण, तेस्रो पक्षबाट सल्लाह र घरपरिवारमा बच्चाहरूको उपस्थितिले विवाहमा विवाहबाह्य यौनसम्पर्कको हानिकारक प्रभावलाई निर्बाध रूपमा नियन्त्रण गर्छ। धेरै धार्मिक जोडीहरूमा पनि यसको प्रभाव धेरै बलियो रहेको उल्लेख गरिएको छ, यद्यपि यदि पत्नी कार्यबलमा छ भने विवाहबाह्य यौनसम्पर्कको प्रभाव कमजोर रहेको उल्लेख गरिएको छ।[१]

पनि हेर्नुहोस्

[सम्पादन गर्नुहोस्]
  • व्यभिचार
  • अतिरिक्त जोडी कोपुलेसन
  • सम्मान हत्या
  • अन-अगेन, अफ-अगेन सम्बन्ध
  • स्विंगिङ
  • एक रातको स्ट्यान्ड
  1. Kahr, B. (२००९), Who's Been Sleeping in Your Head: The Secret World of Sexual Fantasies, Basic Books, पृ: १३५, आइएसबिएन 978-0-465-03767-4, अन्तिम पहुँच २०२४-१०-२७
  2. The Kinsey Institute. Data from Alfred Kinsey's Studies अभिलेखिकरण २०१०-०७-२६ वेब्याक मेसिन. Published online.
  3. 1 2 Choi, K.H., Catania, J.A., & Dolcini, M.M. (1994). Extramarital sex and HIV risk behavior among U.S. adults: Results from the national AIDS behavioral survey. American Journal of Public Health, 84, 12, pp. 2003-2007.
  4. Wiederman, M.W. (1997). Extramarital sex: prevalence and correlates in a national survey अभिलेखिकरण २००७-११-१२ वेब्याक मेसिन. Journal of Sex Research, 34, 2, pp. 167–175.
  5. Atkins, D.C., Baucom, D.H. and Jacobson, N.S. (2001). Understanding Infidelity: Correlates in a National Random Sample. Journal of Family Psychology, 15, 4, pp. 735-749
  6. Durex. The Global Sex Survey 2005 अभिलेखिकरण मार्च १५, २००९ वेब्याक मेसिन. Published online.
  7. "American Sex Survey", abcnews, २००४, पृ: २६, अन्तिम पहुँच २००९-०९-०४ Short Analysis here
  8. "Infographic: The world's most adulterous countries", १८ फेब्रुअरी २०१५।
  9. "List of 10 Most Adulterous Countries in the World, #1 is a Very Religious Country", २२ फेब्रुअरी २०१७।
  10. "Extramarital Sex and Religion: Democrats vs. Republicans"
  11. "Screenshot-20240318-161558 hosted at ImgBB", मूलबाट मार्च १८, २०२४-मा सङ्ग्रहित।
  12. 1 2 According to research from the University of Colorado Boulder's Department of Psychology and Neuroscience, reported at Extramarital sex partners likely to be close friends, men more apt to cheat: study
  13. 1997, Vulnerability to HIV infection and effects of AIDS in Africa and Asia/India - Page 47, James Ntozi
  14. Stephenson, Rob (२०१०-१२-०१), "Community-level gender equity and extramarital sexual risk-taking among married men in eight African countries", International Perspectives on Sexual and Reproductive Health 36 (4): 178–188, आइएसएसएन 1944-0405, डिओआई:10.1363/3617810, पिएमआइडी 21245024, पिएमसी 3960719