शैव सम्प्रदाय
शैव धर्ममा शिव (माथि) प्रमुख भगवान् हुन्। |
शैव धर्म हिन्दु धर्मका प्रमुख हिन्दु सम्प्रदाय मध्ये एक हो, जसले शिवलाई सर्वोच्च सत्ता (परब्रह्म) को रूपमा पूजा गर्दछ।[१][२][३] यो वैष्णव धर्म पछिको दोस्रो ठूलो हिन्दु सम्प्रदाय हो, जसमा करिब ३८ करोड ५० लाख हिन्दुहरू आबद्ध छन्।[४][५][६] यो मुख्यतया दक्षिण एसियाका भारत, श्रीलङ्का र नेपालमा व्यापक रूपमा फैलिएको छ।[७][८] शैव धर्मका अनुयायीहरूलाई 'शैव' भनिन्छ।
चक्रवर्तीका अनुसार, शैव धर्म आर्य-पूर्वका धर्म र परम्पराहरू, वैदिक रुद्र, र उत्तर-वैदिक परम्पराहरूको सम्मिश्रणको रूपमा विकसित भएको हो, जसले स्थानीय परम्पराहरू र योग, पूजा तथा भक्तिलाई आत्मसात् गरेको छ।[९][२] बिसपका अनुसार, प्रारम्भिक शैव धर्मको जरा वैदिक देवता रुद्रको उपासनासँग जोडिएको छ। साम्प्रदायिक रुद्र-शिव उपासनाको प्रारम्भिक प्रमाण 'पाशुपत' सम्प्रदाय (ईस्वी संवत्को सुरुतिर) सँगै देखिन्छ,[२] जुन सम्भवतः हिन्दु संश्लेषणको परिणाम थियो, जहाँ धेरै स्थानीय परम्पराहरूलाई वैदिक-ब्राह्मणवादी दायरामा ल्याइएको थियो।[१०] पाशुपत आन्दोलन उत्तर भारतभर द्रुत रूपमा विस्तार भएको थियो, जसले शैव धर्मका विभिन्न रूपहरू र तान्त्रिक परम्पराहरूलाई जन्म दिएको थियो।[२] प्रथम सहस्राब्दीमा भक्तिमूलक र अद्वैतवादी शैव धर्म दुवै लोकप्रिय हुँदै धेरै हिन्दु राज्यहरूको प्रमुख धार्मिक सम्प्रदाय बनेका थिए।[२] त्यसको केही समयपछि यो दक्षिणपूर्वी एसियामा पुगेको थियो, जसका कारण इन्डोनेसियाका टापुहरूका साथै कम्बोडिया र भियतनाममा हजारौँ शैव मन्दिरहरू निर्माण भएका थिए र ती क्षेत्रमा बौद्ध धर्मसँगै विकसित भएको थियो।[११][१२]
शैव धर्मले विभिन्न उप-परम्पराहरूलाई समेट्छ, जसमा शैव सिद्धान्त जस्ता भक्तिपूर्ण द्वैतवादी ईश्वरवाद देखि काश्मिरी शैव धर्म जस्ता योग-उन्मुख अद्वैतवादी अनिश्वरवाद सम्म पर्दछन्।[१३][१४][१५] शैव धर्मशास्त्रमा शिवलाई सृष्टिकर्ता, पालनकर्ता र विनाशकर्ता मान्नुका साथै प्रत्येक जीवित प्राणीभित्रको आत्माको रूपमा पनि लिइन्छ। यो शाक्त धर्मसँग नजिकबाट सम्बन्धित छ र केही शैवहरू शिव र शक्ति दुवैको मन्दिरमा पूजा गर्छन्।[१५] यो यस्तो हिन्दु परम्परा हो जसले संन्यासी जीवनलाई बढी स्वीकार गर्दछ र योगमा जोड दिँदै आफूभित्रै शिवलाई खोज्न र उनीसँग एकाकार हुन प्रोत्साहित गर्दछ।[१३][१४][१६]
यसको विशाल साहित्य छ, जसमा वेद र आगम ग्रन्थ दुवैलाई धर्मशास्त्रको महत्त्वपूर्ण स्रोत मानिन्छ।[१७][१८]
व्युत्पत्ति र नामाकरण
[सम्पादन गर्नुहोस्]शिवको शाब्दिक अर्थ दयालु, मित्रवत, कृपालु वा शुभ हुन्छ।[१९][२०] नामको रूपमा यसको अर्थ "शुभ गर्ने" भन्ने हुन्छ।[२०]
'शिव' शब्दलाई ऋग्वेदमा विशेषणको रूपमा प्रयोग गरिएको छ, जुन रुद्र लगायत धेरै ऋग्वैदिक देवताहरूका लागि एउटा उपाधिको रूपमा रहेको छ।[२१] शिव शब्दले "मुक्ति, अन्तिम मोक्ष" र "कल्याणकारी" भन्ने पनि बुझाउँछ; विशेषणका रूपमा यसको यस्तो प्रयोग वैदिक साहित्यका विभिन्न तहहरूमा धेरै देवताहरूका लागि गरिएको छ।[२२][२३] महाकाव्य र पुराणहरूमा पुग्दा यो शब्द वैदिक 'रुद्र-शिव' बाट विकसित भई 'शिव' नामको रूपमा स्थापित भएको थियो, जसलाई ब्रह्माण्डको "सृष्टिकर्ता, पुनरुत्पादक र संहारक" शुभ देवताका रूपमा मानिन्छ।[२२][२४]
संस्कृत शब्द शैवको अर्थ "भगवान् शिवसँग सम्बन्धित" भन्ने हुन्छ,[२५] जबकि योसँग सम्बन्धित विश्वास, अभ्यास, इतिहास, साहित्य र उप-परम्पराहरू मिलेर 'शैव धर्म' बन्दछ।[२६]
जनसाङ्ख्यिकी
[सम्पादन गर्नुहोस्]हिन्दु धर्मभित्रका परम्पराहरूको जनसाङ्ख्यिक इतिहास वा प्रवृत्तिको बारेमा कुनै पनि जनगणना तथ्याङ्क उपलब्ध छैन।[२७] ठूला शैव समुदायहरू दक्षिण भारतीय राज्यहरू तमिलनाडु, कर्नाटक, तेलङ्गाना, केरल र आन्ध्र प्रदेशका साथै जम्मू र कश्मीर, हिमाचल प्रदेश र उत्तराखण्डमा अवस्थित छन्। उत्तर भारतीय समुदायहरूमा, शैव धर्म मुख्यतया हिमालय क्षेत्रका कश्मीरी हिन्दु र पहाडी समुदायहरूमा बढी प्रचलित छ। यसका अतिरिक्त पञ्जाब, हरियाणा, महाराष्ट्र र मध्य उत्तर प्रदेशमा पनि ठूला शैव समुदायहरू पाइन्छन्।[२८][२९]

ग्याभिन फ्लडका अनुसार, शैव र शाक्त परम्पराहरूलाई अलग गर्न गाह्रो छ, किनभने धेरै शैव हिन्दुहरूले नियमित रूपमा शक्ति देवीको आराधना गर्छन्।[३०] जुलियस लिपनरका अनुसार, हिन्दु धर्मका सम्प्रदायहरू विश्वका अन्य प्रमुख धर्महरूका सम्प्रदायहरू जस्ता छैनन्। हिन्दु सम्प्रदायहरू बीचको सीमा अस्पष्ट छ किनभने व्यक्तिहरूले विभिन्न देवीदेवताहरूलाई बहुकेन्द्रीय रूपमा श्रद्धा गर्छन्। धेरै शैव र वैष्णव अनुयायीहरूले श्री (लक्ष्मी), पार्वती, सरस्वती र देवीका अन्य स्वरूपहरूलाई मान्यता दिन्छन्। त्यसैगरी, शाक्त हिन्दुहरूले शिव र पार्वती, दुर्गा, राधा, सीता र सरस्वती जस्ता देवीहरूको अर्चना गर्छन्, जो शैव र वैष्णव परम्पराहरूमा महत्त्वपूर्ण मानिन्छन्।[३१]
सन्दर्भ सामग्रीहरू
[सम्पादन गर्नुहोस्]- ↑ Bisschop 2020.
- 1 2 3 4 5 Bisschop 2011.
- ↑ Chakravarti 1986, पृष्ठ 1.
- ↑ Preston, Charles (2025)
- ↑ Johnson & Grim (2013)
- ↑ Jones & Ryan 2006, पृष्ठ 474.
- ↑ Flood 1996, पृष्ठ 17.
- ↑ Keay, p.xxvii.
- ↑ Chakravarti 1986, पृष्ठ 66-70.
- ↑ Flood 1996, पृष्ठ 148-150.
- ↑ Flood 2003, पृष्ठ. 208–214.
- ↑ Jan Gonda (1975)
- 1 2 Flood 1996, पृष्ठ. 162–167.
- 1 2 Ganesh Tagare (2002)
- 1 2 Flood 2003, पृष्ठ. 202–204.
- ↑ Himalayan Academy (2009)
- ↑ Mariasusai Dhavamony (1999)
- ↑ Mark Dyczkowski (1989)
- ↑ Apte 1965, पृष्ठ 919.
- 1 2 Macdonell, p. 314.
- ↑ Chakravarti 1994, पृष्ठ 28.
- 1 2 Monier Monier-Williams (1899)
- ↑ Chakravarti 1994, पृष्ठ 21-22.
- ↑ Chakravarti 1994, पृष्ठ 21-23.
- ↑ Apte 1965, पृष्ठ 927.
- ↑ Flood 1996, पृष्ठ 149.
- ↑ Pew Research (सन् २०१२)
- ↑ Such.Forumotion (2013)
- ↑ Shaivam.org (2021)
- ↑ Gavin Flood (2008)
- ↑ Julius J. Lipner (2009)
बाह्य कडीहरू
[सम्पादन गर्नुहोस्]- इन्साइक्लोपिडिया ब्रिटानिका, "शैव धर्म"
- एलेक्सिस स्यान्डरसन, प्रकाशनहरू, शैव धर्ममा गरिएका विद्वतापूर्ण अध्ययनहरू
- हिन्दु धर्मको विश्वकोश, शैव धर्म