मधुमेह

नेपाली विकिपीडियाबाट
यसमा जानुहोस्: अन्वेषण, खोज्नुहोस्
मधुमेह
वर्गीकरण एवं बाह्य साधन

विश्वव्यापी नीला घेरा - मधुमेह दर्शक[१]
आईसीडी-१० E10.E14.
आईसीडी- 250
मेडलाइन प्लस 001214
एम.ईएसएच C18.452.394.750

मधुमेह या चीनीको रोग एक खतरनाक रोग]] छ। यो रोगमा हाम्रो शरीरमा अग्नाशय द्वारा इंसुलिनको स्त्राव कम भएको / भन कारण हुन्छ।[२] रक्त ग्लूकोज स्तर बढ्छ, साथ नै यिनी विरामीहरूमा रक्त कोलेस्ट्रल, बोसोको अवयव पनि असामान्य हो जान्छन्। धमनियोंमा बदलाव हुन्छन्। यिनी विरामीहरूमा आँखों, गुर्दों, स्नायु, मस्तिष्क, हृदयको क्षतिग्रस्त हुनबाट यिनको गंभीर, जटिल, घातक रोगको खतरा बढ्छ।[३] मधुमेह भए पछि शरीरमा भोजनको ऊर्जामा परिवर्तित गर्नको सामान्य प्रक्रिया तथा होने वाला अन्य परिवर्तनहरूको विवरण यस प्रकार देखि छ। गरियो भोजन पेटमा गएर एक प्रकारको ईंधनमा बदलिन्छ जसलाई ग्लूकोज भन्छन्। यो एक प्रकारको शर्करा हुन्छ। ग्लूकोज रक्त धारामा भेटिन्छ र शरीरको लाखौं कोशिकाहरूमा पुग्छ। अग्नाशय त्यो अङ्ग हो जुन रसायन]] उत्पन्न गर्छ र यस रसायनलाई इन्सुलिन भन्छन्। इन्सुलिन पनि रक्तधारामा भेटिन्छ र कोशिकाहरूसम्म जान्छ। ग्लूकोजसँग मिलेर नै यो कोशिकाहरूसम्म जान सक्छ। शरीरलाई ऊर्जा दिनको लागि कोशिकाहरू ग्लूकोजको उपापचित (जलाती) गर्छ। यो प्रक्रिया सामान्य शरीरमा हुन्छ।

मधुमेह भए पछि शरीरलाई भोजनबाट ऊर्जा प्राप्त गर्नमा कठिनाई हुन्छ। पेट फेरि पनि भोजनबाट ग्लूकोजमा बदलि रहन्छ। ग्लूकोज रक्त धारामा जान्छ। तर अधिकांश ग्लूकोज कोशिकाहरूमा जान पाउँदैन जसको कारण यस प्रकार छन्:

  • इन्सुलिनको मात्रा कम हुन सक्छ।
  • इन्सुलिनको मात्रा अपर्याप्त हुन सक्छ किन्तु यसले रिसेप्टरहरूलाई खोलिन सक्दैन।
  • पुरा ग्लूकोजको ग्रहण गरेर सकनेको लागि रिसेप्टरहरूको संख्या कम हुन सक्छ।

अधिकांश ग्लूकोज रक्तधारामा नै बनयो रहन्छ। यही हायपर ग्लाईसीमिया (उच्च रक्त ग्लूकोज या उच्च रक्त शर्करा) भन्ने गरिन्छ। कोशिकाहरूमा पर्याप्त ग्लूकोज न भएको कारणले शिकाहरू उतनी ऊर्जा हैन बन्न पाउँदैन जसबाट शरीर सुचारू रूपबाट हिड्न सकोस।

विषयसूची

[सम्पादन गर्ने] लक्षण

चित्र:Main symptoms of diabetes hindi.png
मधुमेहको सामान्य लक्षण

मधुमेह भएको धेरै लक्षण रोगीको स्वयं अनुभव हुन्छन्। यिनीहरूमा बार-बार पिशाब]] आि रहन (रातको समय भी), छालामा खुजली होना, धुंधला दिखना, थकान र कमजोरी महसूस गर्न, खुट्टाहरूको सुन्न होना, प्यास अधिक लागन, कटान/घाव भरनेमा समय लागन, संधै भूख महसूस गर्न, वजन कम हुनु र छालामा सङ्क्रमण हुनु आदि प्रमुख छन्। उपर्युक्त लक्षणहरू संग-साथ यदि छालाको रङ्ग, कांति या मोटाईमा परिवर्तन दिखे, कुनै चोट या फफोले ठीक होने मं सामान्य भन्दा अधिक समय लगे, कीटाणु संक्रमणको प्रारम्भिक चिह्न जस्तै कि लालीपन, सुनिंनु, फोडा या छूने देखि छाला गरम हो, उरुमूल, योनि या गुदा मार्ग, बगलों या स्तनहरूलाई तल तथा औंलाहरूको बीच खुजलाहट हो, जसबाट फफूंदी संक्रमणको सम्भावनाको संकेत भेटिन्छ या कुनै न भरने वाला घाउ हो त रोगीको चाहिये कि चिकित्सक देखि शीघ्र संपर्क करे।

[सम्पादन गर्ने] रक्त शर्करा स्तर

चित्र:Insulin glucose metabolism hindi.jpg
ग्लूकोज ग्रहण गर्न र उपापचयमा इंसुलिनको प्रभाव। इंसुलिन आफ्नो रिसेप्टर्स (१) देखि जोडिन्छ र रिसेप्टर धेरै प्रोटीन क्रियान्वयन प्रकार्य (२) आरंभ गरेर दिछन। यिनीहरूमा ग्लुट-४ यातायातकको प्लाज्मा मेम्ब्रेनसम्म विस्थापन र ग्लूकोजको इन्फ्लक्स (३), ग्लाइकोजन संश्लेषण (४), ग्लाइकोलिसिस (५) एवं बोसो अम्ल संश्लेषण (६) शामिल छन्।

मधुमेहमा र सामान्यतया पनि रक्त-शर्करा स्तरको सामान्य बनाए राखन आवश्यक हुन्छ। यदि रक्तमा शर्कराको स्तर लामो समयसम्म सामान्य भन्दा अधिक बनयो रहन्छ त उच्च रक्त ग्लूकोज अधिक समय पछि विषैला हुन्छ। अधिक समय पछि उच्च ग्लूकोज, रक्त नलिकाओं, गुर्दे, आंखाहरूस्नायुओंको खराब गर्छ जसबाट जटिलताहरू पैदा हुन्छ र शरीरको प्रमुख अङ्गोंमा स्थायी खराबी आउन सक्छ।[२] स्नायुको समस्याहरू सँग खुट्टाहरू अथवा शरीरको अन्य भागहरू लाई संवेदना चली जान सक्छ। रक्त नलिकाहरूलाई रोग देखि हृदयाघात थो सक्छ, पक्षाघात र सञ्चरणको समस्याहरू पैदा हुन सक्छ। आँखाहरू लाई समस्याहरूमा आँखाहरू लाई रक्त नलिकाहरूलाई खराबी (रेटीनोपैथी), आँखाहरूमा दबाव (ग्लूकोमा) र आँखाहरू लाई लेंसमा बदली छाना (मोतियाबिंद) हुन सक्छन्। गुर्दि गर्‍यो रोगको कारण, गुर्दा रक्तहरूमा अपशिष्ट पदार्थको सफाई गर्न बन्द गरेर देती छ। उच्च रक्तचाप देखि हृदयको रक्त पंप गर्नमा कठिनाई हुन्छ।

[सम्पादन गर्ने] मधुमेहमा अन्य अनियमितताहरू

[सम्पादन गर्ने] रक्तचाप

हृदय धडकने देखि रक्त नलिकाहरूमा रक्त पंप हुन्छ र उनिमा दबाव पैदा हुन्छ। कुनै व्यक्तिको स्वस्थ भए पछि रक्त नलिकाहरू मांसल र लचीली हुन्छ। जब हृदय तिनिहरूमध्ये रक्त सञ्चार गर्छ त उनी फैलती छ। सामान्य स्थितियोंमा हृदय प्रति मिनेट 60 देखि 80को गतिबाट धडकता छ। हृदयको प्रत्येक धडकनसँग रक्त चाप बढइन्छ तथा धडकनहरूलाई बीच हृदय शिथिल भए पछि यो घटता छ। प्रत्येक मिनेटमा आसन, व्यायाम या सोनेको स्थितिमा रक्त चाप घट-बढ सक्छ तर एक अधेड व्यक्तिको लागि यो 130/80 एम एम एचजी देखि सामान्यतः कम नै हुनु चाहिए। यस रक्त चाप भन्दा केही पनि माथि उच्च मानयो जाएगा।

उच्च रक्त चापको सामान्यतः कुनै लक्षण हुदैनन्; वास्तवमा धेरै देखि मान्छेहरूलाई सालों साल रक्त चाप बनयो रहन्छ तर उनलाई यसको कुनै जानकारी हुन पाउँदैन। यसले तनाव, हतोत्साह अथवा अति संवेदनशीलता देखि कुनै सम्बन्ध हुदैन। तपाईं शान्त, विश्रान्त व्यक्ति हुन सक्छन् तथा फेरि पनि तपाईंलाई रक्तचाप हुन सक्छ। उच्च रक्तचापमा नियन्त्रण न गर्न देखि पक्षाघात, दिलको दौरा, संकुलन हृदय गति रुकना या गुर्दे खराब हुन सक्छन्। यो सबै प्राण घातक छन्। यही कारण हो कि उच्च रक्तचापको "निष्क्रिय प्राणघातक" भनिन्छ।

[सम्पादन गर्ने] कोलेस्टेरोल

शरीरमा उच्च कोलेस्टेरोलको स्तर भएमा हृदयघातको खतरा चार गुणा सम्म बढ्छ। रक्तधारामा धेरै कोलेस्टेरोल भएमा धमनिहरूकोको भित्रि तहमा अर्को मोटो सतह (प्लाक) जम्मा हुनथाल्छ। कोलेस्टेरोलको कारणले जम्मा भएको प्लाकले धमनिहरूलाई सान्घुरा, कडा र कम लचीला बनाउछ। यसैको कारण मुटुसम्म रगत जान असजिलो हुने र अत्यन्त जोखिमपूर्ण अवस्थामा पुरै रोकिन पनि सक्छ र अन्तत हृदयघात हुन्छ।

[सम्पादन गर्ने] मधुमेहको सँग हृदय-धमनी रोग

  • मधुमेह रोगिहरूमा हृदय-रोग अपेक्षाकृत कम आयुमा हुन सक्छन्। दोस्रो अटैक होनेको खतरा सदैव बनयो रहन्छ।
  • रजोनिवृत्तिको पूर्व महिलाहरूमा एस्ट्रोजन हार्मोनको कारण हृदय रोगहरूको खतरा पुरुषहरूको अपेक्षामा कम हुन्छ।मा मधुमेह ग्रसित महिलाहरूमा यो सुरक्षा कवच निप्रभावी हुन्छ र यिनको हृदय-रोगको खतरा पुरुषहरूको समकक्ष हुन्छ।
  • मधुमेह रोगिहरूमा हृदय-धमनी रोग मौतको प्रमुख कारण हो।
  • मधुमेह रोगिहरूमा हृदय-रोगको खतरा मधुमेहको अवधि सँग बढता जान्छ। यिनीहरूमा हार्ट-अटैक ज्यादा गंभीर र घातक हुन्छ।*मधुमेह विरामीहरूमा हार्ट-अटैक भए पछि पनि छातीमा दुखाइ होन होता, किन भनें दर्दको अहसास दिलान वाला यिनीहरूका स्नायु क्षतिग्रस्त हुन सक्छ। यो `शान्त हार्ट-अटैक' भनिन्छ।
  • मधुमेह रोगिहरूलाई एन्जाइना भए पछि श्वास फूलन, चक्कर आन, हृदय गति अनियमित होनेको खतरा रहन्छ।
  • मधुमेह रोगिहरूमा यदि रक्तको ग्लूकोज स्तर अत्यधिक बढ्छ र रक्तमा किरोनको स्तर पनि बढइन्छ त अचानक रक्त सञ्चारको प्रणाली कार्य गर्न बन्द गरेर देती छ र उससे मृत्यु हुन सक्छ।
  • मधुमेह रोगिहरूमा विभिन्न कारणहरू देखि रक्त वाहिनियोंमा एथ्रीमो स्कोरोसिसको बदलाव कम आयुमा शुरू भएर जोड देखि हुन्छन्।

मधुमेह, हृदय-रोग, उच्च रक्तचाप तिनै नै जटिल, गंभीर तथा घातक रोग हों। रोगहरूको घनिष्ठ सम्बन्ध जीवन-शैली देखि त छ ही, साथ नै तिनै रोगहरूको तपाईंसमा पनि घनिष्ठ सम्बन्ध हुन्छ। एक रोग भए पछि दोस्रो रोगहरूको खतरा बढ्छ। रोग गंभीर, घातक, अनियन्त्रित, लाइलाज हुन सक्छन्। अत नियमित अन्तरालमा चिकित्सकीय परीक्षण करवायें, जसबाट यिनी रोगहरूको शुरुआती अवस्थामा नै पता लाग्न सकोस।[३]

[सम्पादन गर्ने] प्रबंधन

मधुमेह भएको कारण पैदा हुने वाला जटिलताहरूलाई रोकथामको लागि नियमित आहार, व्यायाम, व्यक्तिगत स्वास्थ्य, सफाई र संभावित इनसुलिन इंजेक्शन अथवा खान वाला दवाइहरू (डक्टरको सुझावको अनुसार)को सेवन आदि केही तरिका छन्।

[सम्पादन गर्ने] व्यायाम

व्यायाम देखि रक्त शर्करा स्तर कम हुन्छ तथा ग्लूकोजको उपयोग गर्नको लागि शारीरिक क्षमता पैदा हुन्छ। प्रतिघण्टा 6 कि.मीको गतिबाट चलनेमा 30 मिनेटमा 135 कैलोरी समाप्त हुन्छ जबकि साइकिल चलान देखि लगभग 200 कैलोरी समाप्त हुन्छ।

[सम्पादन गर्ने] छालाको हेरचाह

मधुमेहको विरामीहरूलाई छालाको हेरचाह गर्न अत्यावश्यक छ। भारी मात्रामा ग्लूकोज देखि उनिमा कीटाणु र फफूँदी लाग्ने संभावना बढ्न जान्छ। किन भनें रक्त सञ्चार धेरै कम हुन्छ अतः शरीरमा हानिकारक कीटाणुहरू देखि बचने क्षमता नभएको बराबर हुन्छ। शरीरको सुरक्षात्मक कोशिकाहरू हानिकारक कीटाणुहरूलाइ मार्न असमर्थ हुन्छन्। उच्च ग्लूकोजको मात्राले निर्जलीकरण(डी-हाइड्रेशन) हुन्छ जसबाट छाला सूक्का हुन्छ तथा चिलाउन थाल्छ।

[सम्पादन गर्ने] जीन थेरापी

जीन थेरेपी:एक विषाणु वेक्टरको रक्त-शर्करा स्तर बदलनेमा डीएनए कोशिकाहरूलाई इंसुलिनको विषाणु उत्पादनको लागि बाध्य गर्न

मधुमेहको लागि चलिरहेका शोधहरूमा वैज्ञानिकहरूले जीन थेरैपीको सुझाव निकालएको छ। यसमा रोगीको शरीरमा इंसुलिन बनाउन वाला कोशिकाहरूलाई स्वस्थ कोशिकाहरू सँग यदि बदल दिए जाये त यो कारगर सिद्ध हुन सक्छ। यसको प्रयोग एक रोगी चूहेमा गरे र उसलाई स्वस्थ पाया।[२]

[सम्पादन गर्ने] हेरचाह

मधुमेह रोगिहरूलाई आफ्नो शरीर आफै गर्नु पर्छ। उनले हल्का साबुन या हल्का गरम पानीले नियमित स्नान गर्नुपर्छ। अधिक तातो पानीले न-नुहाउने र नुहाए पछि शरीरलाई राम्रो सँग पोछें तथा छाल्या गर्‍यो सिलवटों वाला स्थानमा विशेष ध्यान दिनुपर्छ। वहांमा अधिक चिस्यान जम्मा भएको संभावना हुन्छ। जस्तो कि छेउ, उरुमूल तथा औलाहरूको बीच। यि ठाँउहरूमा अधिक चिस्यान देखि फफूंदी संक्रमणको अधिकाधिक संभावना हुन्छ। छाला सूखी न होने दें। जब तपाईं सूखी, खुजलीदार छालाको रगडते हो त तपाईं कीटाणुहरूको लागि द्वार खोल दिछन। पर्याप्त तरल पदार्थहरूलाई लें जसबाट कि छाला पानीदार बनी रहे।

[सम्पादन गर्ने] घाउहरूको हेरचाह

समय-समयमा कटने या कतरनेको टाला हैन जान सक्छ। मधुमेहको रोग वाला व्यक्तिहरूलाई मामूली घाउहरूमा विशेष ध्यान दिनको आवश्यकता छ ताकि संक्रमणबाट बचा जा सके। मामूली कटने र छिलनेको पनि सीधा उपचार गर्नु पर्छ। उनलाई यथाशीघ्र साबुन र गरम पानी देखि धो हालनु पर्छ र फेरि आयोडिन युक्त अलकोहाल या प्रतिरोधी द्रवहरूलाई न लगाहरू किन भनें उनसे छालामा जलन पैदा हुन्छ। केवल डक्टरी सल्लाहको आधारमा नै प्रतिरोधी क्रीमहरूको प्रयोग गर्नुहोस। उनीमा विसंक्रमित कपडा पट्टी या गाज देखि बांध गरेर ठाँउको सुरक्षित गर्नुहोस।

यदि यदि धेरै अधिक कट या जल गयो हो, छालामा कहींमा पनि यस्तो लालीपन, सुजन, मवाद या दुखाइ हो जसबाट कीटाणु संक्रमणको आशंका हो या रिंगवर्म, जननेंद्रियमा खुजली या फफूंदी संक्रमणको कुनै अन्य लक्षण दिखे त चिकित्सक देखि तुरुन्त संपर्क गर्नुहोस।

[सम्पादन गर्ने] खुट्टाहरूको हेरचाह

मधुमेहको रोगमा रक्तमा ग्लूकोजको उच्च स्तरको कारण स्नायु खराब हुनबाट संवेदनशीलता जाती रहन्छ। खुट्टाहरूको नियमित जांच गर्नुहोस, पर्याप्त रोशनीमा प्रतिदिन खुट्टाहरूको नजदीकी जांच गर्नुहोस। हेर्नुहोस कि कहीं कटान र कतरन, छालामा कटाव, कडापन, फफोले, रातो धब्बे र सुनिंनु त छैन। औलाहरूलाई तल र उनको बीच हेर्न न भूल्नुहोला। उनको नियमित सफाई गर्नुहोस। हल्का साबुनले र गरम पानीले प्रतिदिन सफा गर्नुहोस तथा खुट्टाहरूको औलाहरूलाई नंगहरूलाई नियमित काटि रह्नुहोस। खुट्टाको सुरक्षाको लागि जूता लगाउनुहोस।

[सम्पादन गर्ने] मधुमेह सम्बन्धी आहार

यो आहार पनि एक स्वस्थ व्यक्तिको सामान्य आहारको तरिका नै छ, ताकि रोगीको पोषण सम्बन्धी पोषण आवश्यकताको पूरीको जा सके एवं उनको उचित उपचार गरे जा सके। यस आहारमा कार्बोहाइड्रेटको मात्रा केही कम छ तर भोजन सम्बन्धी अन्य सिद्धांतहरूको अनुसार उचित मात्रामा छ। मधुमेह सम्बन्धी समस्त आहारको लागि जरा एवं कंद, मिठाइयाँ, पुडिंग र चकलेट, तारेको भोजन,सूकेका मेवाहरू, चीनी, केरा, चीकू, सीताफल आदि जस्तै फल आदि बाट बच्नु पर्छ।

[सम्पादन गर्ने] आहार नमूना

खाद्य सामग्री शाकाहारी भोजन (ग्राम मा) मांसाहारी भोजन (ग्राम मा)
अनाज २०० २५०
दालें ६० २०
हरियो पत्तेदार सब्जिहरू २०० २००
फल २०० २००
दूध (डेरी को) ४०० २००
तेल २० २०
मछली/ चिकन छाला नभएको - १००
अन्य सब्जिहरू २०० २००

[सम्पादन गर्ने] आहार

ये आहार तपाईंलाई निम्न चीजहरू उपलब्ध गराइन्छ-

क्यालोरी १६००
प्रोटीन]] ६५ ग्राम
बोसो ४० ग्राम
कार्बोहाइड्रेट २४५ ग्राम

[सम्पादन गर्ने] सन्दर्भ

  1. "डायबिटीज ब्लू सर्कल सिंबल", 17 March २००६ 
  2. २.० २.१ २.२ "मधुमेहको उपचारको आशा" (in हिन्दी) (एसएचटीएमएल), २१ अप्रिल 
  3. ३.० ३.१ "तेजी भन्दा बढ्दो मधुमेह तथा हृदय-धमनी रोग" (in हिन्दी), २२ जून 

[सम्पादन गर्ने] वाह्य सूत्र


व्यक्तिगत औजारहरू
नेमस्पेस

बहुरुपहरु
क्रियाहरु
अन्वेषण
सहायता
विविध पृष्ठहरू
औजारबट्टा
अरु भाषामा