वशिष्ठ ऋषि
वशिष्ठ | |
|---|---|
| शीर्षक | सप्तऋषि, ब्रह्मर्षि, महर्षि |
| व्यक्तिगत जीवन | |
| जीवसाथी | अरुन्धती |
| सन्तान(हरू) | |
| अभिभावक(हरू) | ब्रह्मा वा मित्र-वरुण र उर्वशी |
| धार्मिक जीवन | |
| धर्म | हिन्दु धर्म |
वशिष्ठ (संस्कृत: वसिष्ठ, प्राचीनतम र अत्यन्त पूजनीय वैदिक ऋषिहरू मध्ये एक हुन्,[३][४] र सात महान् ऋषिहरू अर्थात् सप्तऋषि मध्येका एक हुन्। वशिष्ठलाई ऋग्वेदको मण्डल ७ को मुख्य रचयिता मानिन्छ।[५] वशिष्ठ र उनको परिवारको उल्लेख ऋग्वेदको ऋचा १०.१६७.४, अन्य ऋग्वैदिक मण्डलहरू र धेरै वैदिक ग्रन्थहरूमा गरिएको छ।[६] उनका विचारहरू प्रभावशाली रहेका छन् र उनलाई आदि शङ्कराचार्यद्वारा हिन्दु दर्शनको वेदान्त शाखाका प्रथम ऋषिका रूपमा पुकारिएको छ।[७]
योग वशिष्ठ, वशिष्ठ संहिता, साथै अग्नि पुराण[८] र विष्णु पुराण का केही संस्करणहरू उनीप्रति समर्पित छन्। उनीसँग सम्बन्धित धेरै कथाहरू छन्, जस्तै उनीसँग दिव्य गाई कामधेनु र उनकी छोरी नन्दिनी हुनु, जसले आफ्ना मालिकलाई चाहेको जुनसुकै कुरा प्रदान गर्न सक्थे। उनी हिन्दु कथाहरूमा ऋषि विश्वामित्रसँगको आफ्नो पौराणिक सङ्घर्षका लागि प्रसिद्ध छन्।[४][९] रामायणमा, उनी रघुवंशका कुल गुरु र राम तथा उनका भाइहरूका शिक्षक थिए।[१०]
इतिहास
[सम्पादन गर्नुहोस्]ऐतिहासिक रूपमा, वशिष्ठ एक ऋग्वैदिक कवि र भरत जनजातिका प्रमुख सुदास पैजवनका पुरोहित थिए। ऋग्वेदको सूक्त ७.३३.९ मा, वशिष्ठलाई एक विद्वानको रूपमा वर्णन गरिएको छ जसले आफ्नो पाठशाला स्थापना गर्न सरस्वती नदी पार गरेका थिए।[११] कुनै समयमा, उनले सुदासको पुरोहितको रूपमा विश्वामित्रलाई विस्थापित गरेका थिए। पछिल्ला हिन्दु ग्रन्थहरूमा, विश्वामित्र र वशिष्ठबीच लामो समयदेखि चलेको शत्रुताको वर्णन छ, र विद्वानहरूका अनुसार ऐतिहासिक रूपमा भरतको पुरोहित पदलाई लिएर उनीहरूबीच विवाद थियो। यद्यपि, आन्तरिक प्रमाणको अभाव र पछिल्ला विचारहरूलाई ऋग्वेदमा थोपरिएको भन्दै यो दृष्टिकोणको आलोचना पनि गरिएको छ।[१२] सुदास र वशिष्ठको नेतृत्वमा, तृत्सु-भरतहरूले दश राजाको युद्ध जितेका थिए।[१३] सुदासले रावी नदीमा प्राकृतिक बाँधलाई रणनीतिक रूपमा भत्काएर पुरु नेतृत्वको गठबन्धनविरुद्ध निर्णायक विजय प्राप्त गरेका थिए जसले गर्दा अधिकांश शत्रुहरू डुबेका थिए; यस विजयको श्रेय भरतहरूका संरक्षक देवता इन्द्रको कृपा र वशिष्ठको काव्यद्वारा प्राप्त आशीर्वादलाई दिइन्छ।[१३][१४]
उनको विवाह अरुन्धतीसँग भएको थियो, त्यसैले उनलाई अरुन्धती नाथ (अरुन्धतीका पति) पनि भनिन्छ।[१५] पछि, भारतीय परम्परामा यो क्षेत्र महाभारतका पाण्डव र ऋषि व्यासको निवासस्थान मानिन्छ।[१६] प्राचीन र मध्यकालीन हिन्दु ग्रन्थहरूमा उनलाई लामो कपाल भएको, दाह्री–जुँगा पालेको र निधारमा तिलक लगाएको ऋषिको रूपमा चित्रण गरिएको छ।[१७]

बौद्ध धर्मको पालि ग्रन्थ दीघ निकाय अन्तर्गत तेविज्ज सुत्तमा बुद्ध र तत्कालीन वैदिक विद्वानहरूबीचको छलफल वर्णन गरिएको छ। बुद्धले प्राचीन १० ऋषिहरूको नाम उल्लेख गर्दा प्राचीन मन्त्रका रचयिताका रूपमा 'वसेट्ठ' (संस्कृत: वशिष्ठको पालि उच्चारण) को पनि नाम लिएका छन्।[१८][१९]
विचारहरू
[सम्पादन गर्नुहोस्]वशिष्ठ ऋग्वेदको सातौँ पुस्तक (मण्डल ७) का लेखक हुन्,[५] जुन हिन्दु धर्मका प्राचीन सूक्तहरू मध्ये एक हो।[२०] वशिष्ठद्वारा रचित सूक्तहरू अग्नि, इन्द्र र अन्य देवताहरूमा समर्पित छन्। यी सूक्तहरूले "कट्टरताका सबै विचारहरू" त्यागेर दुई प्रतिद्वन्द्वी धार्मिक विचारहरूबीच "समन्वय र सद्भाव" कायम गर्ने सन्देश दिन्छन्।[२०] यी सूक्तहरूले इन्द्र र वरुण दुवै देवतालाई समान रूपमा महान् घोषणा गर्छन्।
सन्दर्भ सामग्रीहरू
[सम्पादन गर्नुहोस्]- ↑ मोतिलाल बनारसीदास प्रकाशक, भागवत पुराण पुस्तक २, स्कन्ध ४, पृष्ठ: ४२६
- ↑ प्रतापचन्द्र रायको महाभारत आदि पर्व पृष्ठ: ४०९
- ↑ James G. Lochtefeld (२००२), The Illustrated Encyclopedia of Hinduism: N-Z, The Rosen Publishing Group, पृ: ७४२, आइएसबिएन 978-0-8239-3180-4।
- 1 2 Mariasusai Dhavamony (१९९९), Hindu Spirituality, Gregorian, पृ: 50, आइएसबिएन 978-88-7652-818-7।
- 1 2 Jamison, Stephanie; Brereton, Joel (२०१४), The Rigveda: 3-Volume Set, Oxford University Press, पृ: 1681–1684, आइएसबिएन 978-0-19-972078-1।
- ↑ "ऋग्वेद ७.३३:११ अनुसार उनी मैत्रावरुण र उर्वशीका छोरा हुन्" Prof. Shrikant Prasoon, Pustak Mahal, 2009, ISBN 8122310729.
- ↑ Chapple 1984.
- ↑ Horace Hayman Wilson (१८४०), The Vishńu Puráńa: A System of Hindu Mythology and Tradition, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland, पृ: xxxvi।
- ↑ Adheesh A. Sathaye (२०१५), Crossing the Lines of Caste: Vishvamitra and the Construction of Brahmin Power in Hindu Mythology, Oxford University Press, पृ: 254–255, आइएसबिएन 978-0-19-934111-5।
- ↑ "Rishi Vasistha - One of the Mind-born Sons of Lord Brahma", vedicfeed.com (en-USमा), २०२०-०६-१८।
- ↑ Michael Witzel (१९९७), Inside the Texts, Beyond the Texts, Harvard University Press, पृ: 289, आइएसबिएन 978-1-888789-03-4।
- ↑ Witzel, Michael (१९९५), The Indo-Aryans of Ancient South Asia, De Gruyter, पृ: 248–251।
- 1 2 Witzel, Michael (१९९५), The Indo-Aryans of Ancient South Asia, De Gruyter, पृ: 85–125, आइएसबिएन 978-3-11-081643-3।
- ↑ The Rigveda: The Earliest Religious Poetry of India, Oxford University Press, २०१४, पृ: 880, 1015–1016, आइएसबिएन 9780199370184।
- ↑ Gopal, Madan (१९९०), India through the ages, पृ: ७०।
- ↑ Strauss, Sarah (२००२), "The Master's Narrative", Journal of Folklore Research (Indiana University Press) 23: २२१।
- ↑ Edwin Bryant (२००३), The Quest for the Origins of Vedic Culture, Oxford University Press, पृ: १६४, आइएसबिएन 978-0-19-516947-8।
- ↑ Steven Collins (२००१), Aggañña Sutta, Sahitya Akademi, पृ: १७, आइएसबिएन 978-81-260-1298-5।
- ↑ Maurice Walshe (२००५), The Long Discourses of the Buddha, Simon and Schuster, पृ: 188–189, आइएसबिएन 978-0-86171-979-2।
- 1 2 Michael Witzel (१९९७), Inside the Texts, Beyond the Texts, Harvard University Press, पृ: 41–42, आइएसबिएन 978-1-888789-03-4।