सामग्रीमा जानुहोस्

पाण्डुलिपि

विकिपिडिया, एक स्वतन्त्र विश्वकोशबाट
भानुभक्त आचार्यको भानुभक्तीय रामायणको पाण्डुलिपि

एक पाण्डुलिपि, परम्परागत रूपमा, हातले लेखिएको कुनै कागजात थियो, यान्त्रिक रूपमा मुद्रित वा केही अप्रत्यक्ष वा स्वचालित तरिकामा पुन: उत्पादनको विपरीत। हालसालै, यो शब्दले लेखकको कामको कुनै पनि लिखित, वा शब्द-प्रक्रिया गरिएको प्रतिलिपि समावेश गर्न बुझेको छ, जसको मुद्रित संस्करणको रूपमा प्रस्तुतीकरणबाट भिन्न छ।[१]

भारतीय उपमहाद्वीपदक्षिणपूर्वी एसियामा, विशेष लामो आयताकार आकारका तालपत्र पाण्डुलिपिहरू, ईपूर्व ५औँ शताब्दी वा त्यसभन्दा अघिको प्रयोग गरिन्थ्यो, र केही अवस्थामा १९औँ शताब्दीसम्म प्रयोग गरिन्थ्यो। चीनमा, कागजको परिचय हुनु अघि बाँस र काठहरू प्रयोग गरिन्थ्यो। रूसमा, ११औँ शताब्दीको जति पुरानो भोजपत्र कागजातहरू जीवित छन्।[२]

सन्दर्भ सामग्रीहरू[सम्पादन गर्नुहोस्]

  1. Bloom, Jonathan. (२००१), Paper before print : the history and impact of paper in the Islamic world, Yale University Press, पृ: 12, आइएसबिएन 0300089554, ओसिएलसी 830505350 
  2. Zhixin Shi; Srirangaraj Setlur; Venu Govindaraju, "Digital Enhancement of Palm Leaf Manuscript Images using Normalization Techniques", Amherst, US: SUNY at Buffalo, मूलबाट २०१०-०६-१६-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच २००९-०६-२३