बझाङ राज्य

स्वतन्त्र विश्वकोश, नेपाली विकिपिडियाबाट
Jump to navigation Jump to search
बझाङ राज्य
बि सं १५०३–बि सं १८४८
राजधानी व्यासीकोट दरबार
सरकार राजतन्त्र
राजा शक्तिसिंह
सुजानसिंह
भाउसिंह
भीमसिंह
इतिहास
 - स्थापना बि सं १५०३ बि सं १५०३
 - विलयकाल बि सं १८४८ बि सं १८४८
हालको भुभाग बझाङ जिल्ला
Warning: Value specified for "continent" does not comply

बझाङ बाइसी राज्य थियो।

नामाकरण[सम्पादन गर्ने]

इतिहास[सम्पादन गर्ने]

वि सं १८४८ मा नेपालसँग आश्रय सन्धी गरेको हुँदा वार्षिक रू ५०१/- सिर्तो तिर्ने गरि रजौटा थमौती भएको थियो ।

राज्यको चौकिल्ला[सम्पादन गर्ने]

पूर्व तर्फ बाजुरा, सान्नी, जुम्ला राज्य

पश्चिम तर्फ डोटी राज्य

दक्षिण तर्फ थलहरा राज्य

उत्तरतर्फ तिब्बतको खोजरनाथ पुस्तक्याढुङ्गा र मानसरोवर

राजाको वंश[सम्पादन गर्ने]

राजाको वंशावली[सम्पादन गर्ने]

शक्तिसिंह सस्थापक

बि सं १५०३

सुजानसिंह
भाउसिंह
भीमसिंह
पृथ्वीसिंह
जितारीसिंह
इन्द्रसिंह
दिलीपसिंह
महेन्द्रसिंह
१० रतनीसिंह
११ कल्याणसिंह
१२ अमरसिंह
१३ समुद्रसिंह
१४ रघुनाथसिंह
१५ गजराजसिंह
१६ भूपेन्द्रसिंह
१७ विक्रमबहादुरसिंह
१८
जयपृथ्वीबहादुर सिंह
जयपृथ्वीबहादुर सिंह
१९ देवीजङ्गबहादुरसिंह
२० रामजङ्गबहादुरसिंह
२१ ॐजङ्गबहादुरसिंह
२२ ईश्वरीजङ्गबहादुरसिंह माननीय न्यायाधीश
२३ दीपकजङ्गबहादुरसिंह
२४ विनोदविक्रमसिंह २०६५ जेठ १५ सम्म श्री ५ ज्ञानेन्द्रका भान्जा

वार्षिक आम्दानी[सम्पादन गर्ने]

धुरीकर ६००० का अतिरिक्त ३६ कर, तिब्बतको व्यापार र खनिजको कर गर्दा वार्षिक २५००० भन्दा बढी आय थियो ।