चिनियाँ-तिब्बती भाषा परिवार

स्वतन्त्र विश्वकोश, नेपाली विकिपिडियाबाट
Jump to navigation Jump to search
चिनियाँ-तिब्बती भाषा परिवार
बोलिने
क्षेत्र:
पूर्व एसिया, दक्षिणपूर्व एसियादक्षिण एसिया
भाषिक वर्गीकरण: विश्वको प्रमुख भाषा परिवार
मूल-भाषा: मूल चिनियाँ-तिब्बती
उपभाग:
  • ४० भन्दा धेरै स्पष्ट निम्नस्तरीय विभाजन भएतापनि उच्चस्तरीय विभाजनमा एकमत भएको
आइएसओ 639-2 / : sit
Linguasphere: ७९- (phylozone)
डाटाबेस ग्लोटो: sino1245[१]
{{{mapalt}}}
एसिया भर रहेका चिनियाँ-तिब्बती भाषाहरूको मुख्य समुहहरू:

   चिनियाँ भाषाका प्रकारहरू
  लोलो-बर्मेली भाषाहरू

  करेन भाषाहरू
  अन्य

-->

चिनियाँ-तिब्बती भाषा परिवार (अङ्ग्रेजी: Sino-Tibetan languages) जनसङ्ख्याका आधारमा भारोपेली भाषा परिवार पछिको दोस्रो ठूलो भाषा परिवार हो। ईथ्नोलोग (ethnologue)का अनुसार यस परिवारमा ४५५ भाषाहरू रहेको छ।[२] यस भाषा परिवारको प्रमुख भाषाहरू चिनियाँ भाषा (१.३अर्ब), बर्मेली भाषा (३.२ करोड) र तिब्बती भाषा (८० लाख) मुख्य भाषा हुन्। यस भाषा परिवारमा निम्नस्तरीय विभाजनहरू स्पष्ट भएतापनि उच्चस्तरीय विभाजनमा एकमत छैन। यस भाषा परिवारलाई दुई ठूला विभाजन चिनियाँ भाषाहरू र तिब्बती-बर्मेली भाषाहरूमा गर्दा थुप्रै खोजकर्ताहरूले गैरचिनियाँ (तिब्बती-बर्मेली) भाषाहरूको एउटै उत्पत्ति नभएको मान्दछन्।

स्रोतहरू[सम्पादन गर्ने]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert तथा अन्य, सं (2013). "Sino-Tibetan". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. http://glottolog.org/resource/languoid/id/sino1245. 
  2. https://www.ethnologue.com/subgroups/sino-tibetan