श्रीलङ्काली हात्ती

स्वतन्त्र विश्वकोश, नेपाली विकिपिडियाबाट
Jump to navigation Jump to search
श्रीलङ्काली हात्ती
संरक्षण स्थिति
वैज्ञानिक वर्गीकरण e
Unrecognized taxon (fix): Elephas
प्रजाति: E. maximus
उपप्रजाति: E. m. maximus
त्रिपद नाम
Elephas maximus maximus
कार्लस लिनियस, सन् १७५७
श्रीलङ्काली हात्तीको बासस्थान दायरा

श्रीलङ्काली हात्ती एसियाली हात्तीको तीन प्राप्त उप-प्रजाति मध्ये एक हो जुन श्रीलङ्कामा बसोबास गर्छ। यस प्रजातिको हात्तीको सङ्ख्या अघिल्लो तीन पुस्ता देखि ५०% ले घटेका कारण सन् १९८६ मा यस प्रजातिको हात्तीलाई अन्तर्राष्ट्रिय प्रकृति संरक्षण सङ्घ द्वारा सङ्कटापन्न बन्यजन्तुको सूचीमा सूचीकृत गरिएको थियो। यी हात्तीहरू मुख्य रूपमा बासस्थान गुमाउने, सिकारी र विखण्डनको खतरामा रहेका छन्। [१]

यस प्रजातिको हात्ती एसियाली उप-प्रजाति अन्तर्गत पर्दछ जसलाई पहिलोपटक सन् १९५८ मा स्वीडेनका जीव वैज्ञानिक कार्लस लिनयसले वर्णन गरेका थिए। श्रीलङ्काली हात्ती हाल श्रीलङ्काको उत्तर, पूर्व र दक्षिण पूर्वमा सुख्खा क्षेत्रमा बसोबास गर्छन्। यी हात्तीहरू उडावालवी राष्ट्रिय निकुञ्ज, याला राष्ट्रिय निकुञ्ज, लुनुगामवेरा राष्ट्रिय निकुञ्ज, विल्पट्टु राष्ट्रिय निकुञ्ज र मिननेरिया राष्ट्रिय निकुञ्जमा रहेका छन् भने यस प्रजातिका हात्तीहरू निकुञ्ज क्षेत्र बाहिर पनि बसोबास गर्छन्।[२] यो अनुमान गरिएको छ कि एसियामा श्रीलङ्कामा हात्तीहरूको सबैभन्दा अधिक घनत्व रहेको अनुमान लगाइएको थियो। हात्तीको बसोबास बस्तीहरू स्थायी खेतीमा रूपान्तरणको कारण मानव-हात्ती बीच सङ्घर्ष बढ्दो छ।[३]

शारीरिक विवरण[सम्पादन गर्ने]

Elephant Herd Yala National Park.jpg
Flickr - Rainbirder - Wee Hairy Beast.jpg
Sri Lankan elephants.jpg

सामान्यतया एसियाली हात्ती अफ्रीकी हात्ती भन्दा साना प्रजातिका हात्ती हुन्। यस हात्तीको टाउकोको भागमा थुप्रै मात्रामा धब्बाहरू हुन्छन्।[४] यस हात्तीको सुँणको माथिल्लो भागमा एक धब्बा हुन्छ। यस प्रजातिको हात्तीको भाले जाति तुलनामा पोथी जाति साना हुन्छन्।

श्रीलङ्काली हात्ती २ देखि ३.५ मिटर (६.६ देखि ११.५ फिट) को बीच काँधको उचाई सम्म पहुँच हुने हात्ती मध्ये सबैभन्दा ठूलो उप-प्रजाति हो। यस हात्तीको तौल २,००० देखि ५,५०० किलोमिटर (४,४०० देखि १२,१०० पाउण्ड) क‍ बीचमा हुन्छ भने यसको १९ जोडी करङहरू हुन्छन्। कान, टाउको, सुँण र पेटमा ठूलो र अधिक धब्बाहरूसँगै यस हात्तीको छालाको रङ खैरो हुन्छ।[५] यस प्रजातिको हात्तीको भाले जातिको ७% हात्तीहरूमा मात्र लामो दारा हुने गरेको छ।

सन् २०१३ जुलाई मा पुड्के श्रीलङ्काली हात्ती उदावालावे राष्ट्रिय निकुञ्जमा देखिएको थियो जसको कुल उचाई मात्र १.५ मिटर (५ फिट) थियो।[६]

वितरण र बासस्थान[सम्पादन गर्ने]

श्रीलङ्काली हात्ती मुख्यतया सुख्खा क्षेत्रका तल्लो भूभाग बासस्थान दायरा रहेको छ जहाँ यी हात्तीहरू उत्तर, दक्षिण, पूर्व, उत्तर-पश्चिमी, उत्तर-मध्य र दक्षिण-पूर्वी श्रीलङ्कामा अधिक मात्रामा भेटिन्छन्। [७]यी हात्तीअरूको बासस्थान दायरा केही क्षेत्रहरूमा ५० किलोमिटर भन्दा कम रहेका छन् जसका कारण यी हात्तीहरूका लागि पुरै बासस्थान दायरामा पनि प्रयाप्त रहेको छैन। [८]

पूर्व सीमा[सम्पादन गर्ने]

ऐतिहासिक विगतमा यस प्रजातिका हात्तीहरू समुद्री सतहदेखि सबैभन्दा अग्लो पर्वत श्रृङ्खलाहरूमा व्यापक रूपमा वितरण भएका थियो। यी हात्तीहरू सुख्खा क्षेत्रमा तल्लो भूभाग देखि अोसिलो क्षेत्रका साथै नमि भएको जङ्गलहरूमा पनि बसोबास गर्ने गर्थे। सन् १५०५ देखि १९४८ सम्म औपनिवेशिक अवधिमा अोसिलो क्षेत्रलाई व्यावसायिक रूपमा प्रयोग गरि यी क्षेत्रहरूलाई मानव बस्तीको रुपमा परिणत गरिएको थियो।[९] सन्‌ १८३० सम्म हात्तीहरू यति धेरै थिए कि तिनीहरूको विनाशलाई सरकारले प्रोत्साहन गर्दै हात्तीको सिकार गर्नेहरूलाई सरकारले नगद दिन शुरू गरेको थियो। १९ औँ शताब्दीको उत्तरार्धमा, मोन्टेन क्षेत्र जङ्गलहरूमा ठूलो मात्रामा कफी रोप्नको र चिया खेती गर्न वन विनास गरिएको थियो। पहाडमा हात्ती सङ्ख्या पछि उन्मुलन गरिएको थियो। बेलायती शासनको क्रममा धेरै हात्तीहरूलाई शिकारीहरूले मारेका थिए।सेनाका एक जना अधिकारीले १५०० भन्दा बढी हात्तीहरू प्रहार गरेकोमा श्रेय दिइयो र दुई जनाले आधा सङ्ख्यामा गोली हान्दै हात्तीको सिकार गरेका कारण ख्यातिप्राप्त गरेका थिए।[१०] अन्य धेरै खेलाडीहरूले यस समयमा लगभग २५०-३०० जनावरहरू गोली हानी सिकार गरेका थिए। सन् १९२९ देखि १८५५ बीचमा मात्र ६००० भन्दा बढी हात्तीहरू समातिए र मारिएका थिए।

२० औँ शताब्दीको शुरूवात तिर हात्तीहरू अझै टापुको धेरै भागमा वितरण भएका थिए। रुहुना राष्ट्रिय निकुञ्जका नामले चिनिने क्षेत्र रेसिडेन्ट स्पोर्ट्समेनको हात्ती सिकार केन्द्र बनेको थियो जुन तात्कालिक समयमा बेलायतका बासिन्दाहरूको मनोरञ्जनको लागि आरक्षित क्षेत्र थियो।[११]

व्यवहार[सम्पादन गर्ने]

Sri Lanka Elephants.JPG

हात्तीहरूलाई शाकाहारी रूपमा वर्गीकृत गरिएको छ भने हात्तीले प्रति दिन १५० किलोमिटर (३०३ पाउण्ड) बोटबिरुवाका खाद्य पदार्थ खाने गर्दछ। सामान्य रूपमा यी हात्तीहरूले विभिन्न किसिमका खाद्य बोटहरू खाने गर्दछन्।[१२] श्रीलङ्काको उत्तरपश्चिम क्षेत्रमा जनवरी १९९८ देखि डिसेम्बर १९९९ सम्म हात्तीहरूको भोजन व्यवहारमा अवलोकन गरिएको थियो। हात्तीहरूले २७ प्रजातिहरूको बोटबिरुवा लगायत ३५ प्रजातिका बोटबिरुवाहरू खाने गर्छन्।[१३][१४] आधा भन्दा बढि बोटबिरुवाहरू गैर रूख प्रजातिहरू हुन् जसमा झाडी, जडिबुटी, घाँस वा लहराहरू पर्दछन्।

यस प्रजातिका हात्तीको पोथी जाति र छावाहरू सामान्यतया साना हुन्छन्। सबै एसियाली हात्तीहरू जस्तै श्रीलङ्काका उप-प्रजातिहरू दृश्य, ध्वनिक र रासायनिक सङ्केतहरूको प्रयोग गरेर सञ्चार गर्दछ। यस प्रजातिको हात्तीको कम्तिमा १४ विभिन्न ध्वनी र ध्वनिक सङ्केतहरू वर्णन गरिएको छ।[१५]

खतरा[सम्पादन गर्ने]

श्रीलङ्कामा सशस्त्र द्वन्द्वको क्रममा हात्तीहरू जमिनमा गाडिएका बमहरू तथा विष्फोटक पदार्थहरू विष्फोट हुँदा मरेका थिए। सन् १९९० देखि १९९४ सम्म श्रीलङ्काली जङ्गल हात्तीहरू गोली हानेर तथा विष्फोटक पदार्थ विष्फोट भएर २६१ हात्तीहरू मारिएका थिए। धेरै हात्तीहरू सेनाले बनाएको पासोमा परि लङ्गडो भएका थिए।


हाल श्रीलङ्कामा हात्तीको दाराका लागि सिकार गर्ने दुर्लभतालाई विचार गर्दा, हस्तिहाडको लागि शिकार गर्नु ठूलो खतरा होइन। यद्यपि, हस्तिहाडमा केही व्यापार अझै जारी छ। क्याण्डी सहरलाई त्यस्तो अवैध व्यापारको लागि केन्द्रको रूपमा पहिचान गरिएको थियो।हात्तीहरूलाई सबैभन्दा ठूलो खतरा मानव जातिको जनसङ्ख्या वृद्धि त्यसको आपूर्तिका लागि जमिनको माग हो जसका कारण वन विनाश गरिन्छ। विकासले हात्ती बासस्थान दायराको महत्वपूर्ण विस्तारको नोक्सान हाल जारी छ धेरै सिँचाइ र विकास परियोजनाहरूले हात्तीको बासस्थान दायरा सिँचित कृषि र बस्तीमा रूपान्तरण गर्न अग्रसर गर्दछ।[१६]

सन् १९९९ देखि सन् २००६ को अन्त्यको बीचमा हरेक बर्ष करीव १०० जङ्गली हात्तीहरू सिकार भएका थिए। हात्तीहरूले बालीनाली र घरहरूमा क्षति पुर्‍याउन हुँदा यिनलाई घरहरू र बालीनाली सुरक्षित राख्न सिकार गरिएका थिए। यी हात्तीका अन्य खतराहरू सिकारी, वन फँडानी, खडेरी र भोकमरी हो। खडेरी मौसममा धेरै हात्तीहरूले आहारका लागि कृषि जमिनमा क्षति पुर्‍याउँछन्। उत्तर पश्चिमी श्रीलङ्कामा करीव ८० हात्तीहरू मारिएका थिए, दक्षिण र पूर्वमा ५० र अन्य देशका अन्य भागहरूमा सन् २००६ मा मात्र १६० हात्तीको मृत्यु भएको थियो।

संरक्षण[सम्पादन गर्ने]

Sri Lanka Elephant Orphanage.jpg

वन्यजन्तु संरक्षण विभागको हात्ती संरक्षण रणनीति भनेको सम्भव भएसम्म उपयुक्त वासस्थानको दायरामा धेरै व्यावहारिक जनसङ्ख्याको संरक्षण गर्नु हो।

केगलेको पिन्नावाला हात्ती हेरचाक केन्द्रमा घाइते हात्तीहरूको उपचार गरिन्छ भने माउ नभएका छावाहरूलाई राम्रो हेरचाह दिइन्छ। यहाँ करीव ७० हात्तीहरू बस्छन् भने यहाँ प्रजनन स्थलको पनि निर्माण गरिएको छ। यो केन्द्रलाई सन् १९७५ मा स्थापना गरिएको थियो।

उदावलावे राष्ट्रिय निकुञ्जको उडावाला हात्ती हेरचाह केन्द्र एक पुनर्वास केन्द्र हो जहाँ अनाथ हात्तीका छावाहरूलाई वनमा छोड्न उपयुक्त नहुँदा सम्म हेरचाह गरिन्छ। यो केन्द्रलाई सन् १९९५ मा स्थापना गरिएको थियो।

संस्कृतिमा हात्ती[सम्पादन गर्ने]

Hansken.rembrandt.jpg
The good luck elephant.jpg
Sri Lankan elephant.jpg

सिन्हाली र श्रीलङ्काली तमिलको एक विषेश अवसरमा हात्तीहरू दुई हजार भन्दा बढी समयसम्म एउटा साझा तत्त्व थिए र बेलायती औपनिवेशिक शासनमा पनि यो चलन चलेको थियो। सन् १८७५ देखि १९४८ सम्म निसाना छाप र सरकारी झण्डाहरूमन हात्ती समावेश थियो र आज पनि धेरै संस्थाले श्रीलङ्कामा हात्तीलाई आफ्नो निसाना छाप र झण्डाहरूमा प्रयोग गर्छन्।

हात्ती र मानव बिच दुई हजार बर्ष भन्दा बढि समय देखि महत्वपूर्ण सांस्कृतिक सहजीवनको निरन्तरता रहेको छ - कुनै धार्मिक जुलुसमा हात्तीहरूलाई सम्मिलित नगरी पूरा भएको ठहर गरिन्थिएन। श्रीलङ्कामा ठूला बौद्ध स्तुपा र हिन्दू मन्दिरहरूको आफ्नै हात्ती थियो।

सन्दर्भ सामग्री[सम्पादन गर्ने]

  1. १.० १.१ Choudhury, A.; Lahiri Choudhury, D.K.; Desai, A.; Duckworth, J.W.; Easa, P.S.; Johnsingh, A.J.T.; Fernando, P.; Hedges, S.; Gunawardena, M.; Kurt, F. (२००८), "Elephas maximus", The IUCN Red List of Threatened Species 2008: e.T७१४०A१२८२८८१३, डिओआई:10.2305/IUCN.UK.2008.RLTS.T7140A12828813.en 
  2. Linnaei, C. (1760) Elephas maximus In: Caroli Linnæi Systema naturæ per regna tria naturæ, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I. Halae Magdeburgicae. Page 33
  3. Fernando, P., Jayewardene, J. Prasad, T., Hendavitharana, W. Pastorini, J. (2011). Current Status of Asian Elephants in Sri Lanka. Gajah 35: 93–103.
  4. Shoshani, J. (2006). "Taxonomy, Classification, and Evolution of Elephants". In Fowler, M. E.; Mikota, S. K.. Biology, medicine, and surgery of elephants. Wiley-Blackwell. pp. 3–14. ISBN 0813806763. https://books.google.com/books?hl=en&lr=&id=oCpiZA61tyQC&oi=fnd&pg=PA3&ots=2IMfIdn35g&sig=9LKyLo77Kb4BehHoiX_CSJsREXs#v=onepage&q&f=false. 
  5. Jayewardene, J. (1994). The elephant in Sri Lanka. Colombo: Wildlife Heritage Trust of Sri Lanka. 
  6. "A Dwarf Elephant With Outsized Attitude", WBUR's The Wild Life (अङ्ग्रेजीमा), २०१४-१२-२२, अन्तिम पहुँच २०१९-०४-०६ 
  7. Santiapillai, C., Fernando, P., Gunewardene, M. (2006) A strategy for the conservation of the Asian elephant in Sri Lanka. Gajah: Journal of the IUCN/SSC Asian Elephant Specialist Group. Number 25: 91–102
  8. Jayewardene, J. (२०१२), "Elephants in Sri Lankan History and Culture", Living Heritage Trust, अन्तिम पहुँच २०१२-०८-०२ 
  9. Sukumar, R. (1993). The Asian Elephant: Ecology and Management Second edition. Cambridge University Press. आइएसबिएन ०५२१४३७५८X
  10. Katugaha, H. I. E. (1997). Tuskers of Ruhuna National Park, Sri Lanka. Gajah: Journal of the IUCN/SSC Asian Elephant Specialist Group. Number 18: 67–68
  11. "Elephants in Sri Lanka", eleaid, अन्तिम पहुँच २९ अगस्ट २०१५ 
  12. Samansiri, K. A. P., Weerakoon, D. K. (२००७), "Feeding Behaviour of Asian Elephants in the Northwestern Region of Sri Lanka", Gajah: Journal of the IUCN/SSC Asian Elephant Specialist Group (2): 27–34। 
  13. de Silva, Shermin; Wittemyer, George (२०१२), "A Comparison of Social Organization in Asian Elephants and African Savannah Elephants", International Journal of Primatology 33 (5): 1125–1141, आइएसएसएन 0164-0291, डिओआई:10.1007/s10764-011-9564-1 
  14. de Silva, Shermin; Ranjeewa, Ashoka D. G.; Kryazhimskiy, Sergey (२०११), "The dynamics of social networks among female Asian elephants", BMC Ecology 11: 17, आइएसएसएन 1472-6785, डिओआई:10.1186/1472-6785-11-17, पिएमआइडी 21794147, पिएमसी 3199741 
  15. de Silva, Shermin (२०१०), "Acoustic communication in the Asian elephant, Elephas maximus maximus", Behaviour 147 (7): 825–852, आइएसएसएन 1568-539X, डिओआई:10.1163/000579510X495762 
  16. Alahakoon, J., Santiapillai, C. (1997). Elephants: Unwitting victims in Sri Lanka's civil war. Gajah: Journal of the IUCN/SSC Asian Elephant Specialist Group. Number 18: 63–65

बाह्य सूत्रहरू[सम्पादन गर्ने]