विजय शमशेर

स्वतन्त्र विश्वकोश, नेपाली विकिपिडियाबाट
Jump to navigation Jump to search
राजेन्द्र प्रसाद with Maj. जनरल विजय शमशेर र पत्नी सरला कुमारी राज्य लक्ष्मी

लेफ्टिनेन्ट जनरल विजय शमशेरले प्रधानमन्त्रि मोहन शमशेर कार्यकालमा नेपालको परराष्ट्र सम्बन्धको अड्डा सम्हालेका थिए। उनी मुन्शी खानाको डाइरेक्टर जनरल थिए।

उनी राणाहरुमा पढेलेखेका मध्ये थिए। उनले कलकत्तामा बसेर राजनीतिशास्त्रमा एमए गरेका थिए। उनको वरिपरि त्यो समयका सक्षम र विद्धान सहयोगी थिए। सरदार भीमबहादुर पाँडे, सरदार गुञ्जमान सिंहनरेन्द्रमणि आचार्य सहितको उनको बलियो टोलि थियो ।

भारत-नेपाल शान्ति तथा मैत्री सन्धि,१९५०[सम्पादन गर्ने]

विजय शमशेरले सम्बन्ध बढाएर १९५० को सन्धिको नेगोसिएसन भारतीय सत्ता पक्षसँग गरेका थिए। नेपालस्थित भारतीय दूतावासलाई थाहै नदिई विजय शमशेरले नेहरूसँगको आफ्नो पुरानो सम्पर्क र चिनजान प्रयोग गरी २००६ साल फागुनमा दिल्लीमा नेहरू र मोहन शमशेरबीच गराए। उनीहरूबीच सन्धिका बारेमा ९० मिनेट कुरा भयो। भारतले सन्धिको मस्यौदा तयार गरेको थियो तर नेपालमा छलफल नगरी सही नगर्ने अडान लिएर मोहन शमशेर नेपाल फर्केको सरदार पाँडेको पुस्तकमा उल्लेख छ।

राजदूत[सम्पादन गर्ने]

२००७ साल पछि विजय शमशेर दिल्लीमा राजदूत भएर गए । नेपालमा प्रजातन्त्र आएपछि सन् १९५१ मा बबर शम्शेरलाई मन्त्रीबाट हटाएर त्यस ठाउँमा राख्नका लागि सिंह शम्शेरलाई भारतबाट फिर्ता बोलाएपछि तत्कालीन प्रधानमन्त्री मोहन शम्शेरले आफ्ना छोरा विजय शम्शेरलाई भारतको दोस्रो राजदूत बनाएर पठाएका थिए । उनी पनि त्यतिबेला विदेश मामिला नै हेर्दथे ।

सम्मान[सम्पादन गर्ने]

  1. सुप्रदीप्त मान्यवर नेपाल तारा
  2. ज्योतिर्मय -सुविख्यात त्रिशक्ति पट्ट
  3. सुप्रसिद्द प्रबल गोरखा दक्षिण बाहु
  4. लिजन अफ अनर (फ्रान्स)

सन्तान[सम्पादन गर्ने]

  1. पशुपति शमशेर जवरा
  2. धर्म राज्य लक्ष्मी
  3. गंगा राज्य लक्ष्मी
  4. जमुना राज्य लक्ष्मी

निधन[सम्पादन गर्ने]

विजय शमशेरको २९ डिसेम्बर १९५३ मा दिल्ली निवासमा नुहाउने इलेक्टि्रक गिजरमा विद्युत् प्रवाह हुँदा करेन्ट लागि निधन भएकाले विजय शमशेरले आफ्नो पूर्ण क्षमता प्रदर्शन गर्न पाएनन्।[१][२]

सन्दर्भहरू[सम्पादन गर्ने]