मानेभञ्ज्याङ गाउँपालिका
मानेभञ्ज्याङ गाउँपालिका | |
|---|---|
 मानेभञ्ज्याङ गाउँपालिकाको वडा विभाजन | |
  कोशी प्रदेशको नक्सामा मानेभञ्ज्याङ गाउँपालिकाको अवस्थिति  मानेभञ्ज्याङ गाउँपालिका (नेपाल) | |
| निर्देशाङ्क: २७°२६′N ८६°२२′E / 27.43°N 86.37°E | |
| देश |  नेपाल |
| प्रदेश | कोशी प्रदेश |
| जिल्ला | ओखलढुङ्गा |
| स्थापित | २७ फागुन २०७३ |
| सरकार | |
| • अध्यक्ष | ज्ञानेन्द्र रुम्दाली (स्वतन्त्र ) |
| • उपाध्यक्ष | आश्राचन राई (नेपाली काङ्ग्रेस) |
| क्षेत्रफल | |
| • जम्मा | १४६.६१ किमी२ (५६.६१ वर्ग माइल) |
| जनसङ्ख्या | |
| • जम्मा | १९,५९७ |
| • घनत्व | १३०/किमी२ (३५०/वर्ग माइल) |
| समय क्षेत्र | युटिसी+५:४५ (नेपाली समय) |
| क्षेत्रीय सङ्केत | +९७७-०३७ |
| केन्द्र | साविक मानेभञ्ज्याङ गाविसको कार्यालय |
| वेबसाइट | आधिकारिक वेबसाइट |
मानेभञ्ज्याङ गाउँपालिका ओखलढुङ्गा जिल्लाका ७ गाउँपालिकाहरू मध्ये एक हो।[३] २७ फागुन २०७३ मा, गाउँपालिका घोषणा गर्दा साविकका मोली, बाक्सा, उँवू, केतुके, मानेभञ्ज्याङ ,थाक्ले, टोक्सेल र माधवपुर गाविसहरू यसमा गाभिएका थिए।
यो गाउँपालिका १४६ दशमलव ६१ वर्गकिलोमिटर क्षेत्रफलमा फैलिएको छ । यो गाउँपालिकाको केन्द्र वडा नं. ५ मानेभञ्ज्याङ्गमा रहेको छ ।[४][५][३]
यस गाउँपालिकाको सिमाना पूर्वमा खोटाङ जिल्ला, पश्चिममा सुनकोशी गाउँपालिका, उत्तरमा सिद्धिचरण नगरपालिका र दक्षिणमा उदयपुर र खोटाङ जिल्ला रहेको छ भने गाउँपालिकाको कूल जनसंख्या २१ हजार ८२ जना रहेको छ। आठ वटा साविकका गाविस मिलाएर बनेको गाउँपालिका वडा नं. १ मोली, वडा नं. २ वाक्सा, वडा नं. ३ उवुँ, वडा नं. ४ केतुके, वडा नं. ५ मानेभञ्ज्याङ, वडा नं. ६ थाक्ले, वडा नं. ७ टोक्सेल, वडा नं. ८ राघवपुर र वडा नं. ९ माधवपुर रहेका छन्।[६]
जिल्लाको नगरपालिकापछि विकासको दृष्टिकोणले हेर्दा यो गाउँपालिका अग्र देखिन्छ। हाल यहाँ २ उमावि र क्याम्पस, ८ स्वास्थ्यचौकी, १ कृषि सेवा केन्द्र, १ पशु सेवा केन्द्र, १ इलाका बन र रेन्जपोष्ट, २५ किलोमिटर कालोपत्रे र १२४ किलोमिटर ग्राभेल रहेको छ। यस गाउँपालिकाभित्र राई, तामाङ्ग, मगर, क्षेत्री, ब्राह्मण, नेवार, कामी, दमाई, सार्की, माझी, भुजेल लगायत जातजाति भाषा–भाषीको बसोबास रहेको छ।
जनसङ्ख्या
[सम्पादन गर्नुहोस्]राष्ट्रिय जनगणना २०७८को जनगणना अनुसार मानेभञ्ज्याङ गाउँपालिकाको कुल जनसङ्ख्या १९,५९७ रहेको छ भने यहाँ ४,७८५ घरधुरी रहेका छन्।[२]
| नयाँ वडा | समावेश साविकका गाविसहरू | जनसङ्ख्या | क्षेत्रफल (वर्ग कि.मी.) | जनघनत्व (व्यक्ति/वर्ग कि.मी.) |
|---|---|---|---|---|
| १ | मोली | १,६४० | १६.८ | ९७.६२ |
| २ | बाक्सा | २,०३४ | १३.१२ | १५५.०३ |
| ३ | उँवू | २,६४९ | १८.५१ | १४३.११ |
| ४ | केतुके | २,८१९ | २१.०४ | १३३.९८ |
| ५ | मानेभञ्ज्याङ | ३,०१२ | १७.१९ | १७५.२२ |
| ६ | थाक्ले | २,७१४ | १७.७ | १५३.३३ |
| ७ | टोक्सेल (१–४) | १,६९० | १५.६ | १०८.३३ |
| ८ | टोक्सेल (५–९) | १,०१९ | १०.२४ | ९९.५१ |
| ९ | माधवपुर | २,०२० | १६.४ | १२३.१७ |
| जम्मा | १९,५९७ | १४६.६ | १३३.६८ | |
सन्दर्भ सामग्रीहरू
[सम्पादन गर्नुहोस्]- ↑ "स्थानीय तह निर्वाचन २०७९" (नेपालीमा), कान्तिपुर दैनिक, अन्तिम पहुँच ०९ साउन २०८१।
- 1 2 "जनसङ्ख्याको आकार र वितरण", राष्ट्रिय जनगणना २०७८ (नेपालीमा), राष्ट्रिय तथ्याङ्क कार्यालय, अन्तिम पहुँच २९ जेठ २०८१।
- 1 2 "हेर्नुहोस्, तपाईँ कुन गाउँपालिका वा नगरपालिकामा पर्नुभयो?", सेतोपाटी, अन्तिम पहुँच फाल्गुन २०७३। अभिलेखिकरण २०१७-०३-१२ वेब्याक मेसिन
- ↑ "गाउँपालिका र नगरपालिका कुन जिल्लामा कति? (सूची)", लोकान्तर, २३ पौष २०७३, अन्तिम पहुँच २३ पौष २०७३।
- ↑ "स्थानीय निकाय भङ्ग, अधिकारसम्पन्न ७४४ स्थानीय तह क्रियाशील", सेतोपाटी, २८ फाल्गुण २०७३, अन्तिम पहुँच २८ फाल्गुण २०७३। अभिलेखिकरण २०१७-०५-१८ वेब्याक मेसिन
- ↑ "नेपालको राष्ट्रिय जनगणना २०६८ (स्थानीय तह)", राष्ट्रिय योजना आयोग, नेपाल सरकार, मार्च २०२०, अन्तिम पहुँच मार्च २०२०। अभिलेखिकरण २०१९-०२-१४ वेब्याक मेसिन