राजवंशी भाषा

स्वतन्त्र विश्वकोश, नेपाली विकिपिडियाबाट
Jump to navigation Jump to search

नेपाल भारत तथा वङगलादेशमा यो भाषा बोल्ने गर्दछ।राजवंशी भाषा १.५ करोड मानिसहरुले बोल्ने गर्दछ,साथै यस भाषालाई बिभिन्न नामले चिनिन्छ,तीहुन कामतापुरी ,रङगपुरी ,राजबोंग्शी ,गुवालपडिया ,पोलिया ,सृर्जापुरी तथा ताजपुरी अहिले आएर यस भाषालाई कोचभाषाको नामले पनि जान्दछ।वङगलादेशमा एक करोड,भारतमा पचास लाख,नेपालमा एक लाख तीसहजारले यो भाषा बोल्ने गर्दछ।यस भाषाको आफ्नै लिपी छ,र यसको नाम कामरूपी लिपी हो।यस लिपिलाई वङगाली र आसामी भाषामा प्रयोग गर्ने गर्दछ।राजवंशी भाषालाई सडयन्त्रको तहत यस भाषालाई वंगाली असामी भाषा भित्र राखिएको छ,साथै वङगाली भाषाको उप भाषा बनाउन खोजिएको छ।त्यस कारणले गर्दा भारतको संविधान ८ औ अनुसुचीबाट बन्चित रहेकोछ।अहिले आएर ८ औ अनुसुचीमा सामेल हुने प्रक्रियामा रहेको छ।यस राजवंशी भाषाको भावंईया(लोक गीत)गीत पश्चिम वंगाल र वङगलादेशमा धेरै मन पराउने गर्दछ।यस भाषाको अहिले आएर २०१३(NBRTV) बाट एउटा टिभी च्यानलको प्रसारण हुन थालेको छ।