चन्द्र शमशेर जङ्गबहादुर राणा

स्वतन्त्र विश्वकोश, नेपाली विकिपिडियाबाट
Jump to navigation Jump to search
चन्द्र शमशेर जङ्गबहादुर राणा
Chandra Shamsher Jang Bahadur Rana.jpg

कार्यकाल
वि.सं. १९५८ साउन १३ – वि.सं. १९८६ मंसिर ११
अग्रज : देव शमशेर
उतराधिकारी : भिम शमशेर
व्यक्तिगत जानकारी
जन्म वि.सं. १९२० असार २५
मृत्यु वि.सं. १९८६ मंसिर ११

'चन्द्र शमशेर (वि.सं. १९२० असार २६[१]-वि.सं. १९८६ मंसिर ११) राणा शासनका पाचौं श्री ३ महाराज तथा नेपालका १३ औं प्रधानमन्त्री हुन्। यिनी आफ्ना दाजू देव शमशेरलाई सत्ताबाट च्यूत गरी धनकुटा तिर लखेटेर श्री ३ को पदमा विराजमान भएका थिए। चतुर र केही हदसम्म सुधारक देखिएका यिनी निकै लामो समयसम्म (झण्डै २८ वर्ष) नेपालको प्रधानमन्त्री रहे। पहिलो विश्वयुद्ध ताका यिनी नेपालका प्रधानमन्त्री थिए। यिनले बेलायती सेनाको तर्फबाट लड्न ठूलो संख्यामा नेपाली सेना पठाएका थिए ।

श्री ३ चन्द्रको जन्म १९२० असार २६ गते बुधबारका दिन भएको थियो ।[१] सात महिना गर्बमा रहेर जन्मेका यिनलाई श्री ३ जंगले फिस्टे भनेर बोलाउनेा हुनाले उनलाई फिस्टे महाराज भनेर समेत चिनिन्छ । उनी श्री ३ जंगबहादुर राणालाई आफ्ना आदर्श र नमुना पुरुष ठान्दथे ।

बेलायत भ्रमण[सम्पादन गर्ने]

चन्द्रशमशेरको बेलायत भ्रमण सन् १९०८ मा भएको थियो । भ्रमणका क्रममा अक्सफोर्ड विश्वविद्यालय पुगेका थिए । उक्त विश्वविद्यालयले चन्द्रशमशेरलाई नागरिक कानुनको मानार्थ विद्यावारिधि उपाधिबाट विभूषित गर्‍यो । [२]

पहिलो विश्व युद्ध[सम्पादन गर्ने]

पहिलो विश्वयुद्ध ताका यिनी नेपालका प्रधानमन्त्री थिए। पहिलो विश्व युद्धमा चन्द्र शमशेरले अंग्रेज ब्रिटिसको बेलायतको पक्ष लिए । यिनले ब्रिटिस फौजको तर्फबाट लड्न ठूलो संख्यामा नेपाली सेना पठाएका थिए । त्यस वापत नेपाल बेलायत १९२३ को सन्धि भयो ।

नेपाल बेलायत १९२३ को सन्धि[सम्पादन गर्ने]

मुख्य लेख : नेपाल बेलायत १९२३ को सन्धि

नेपाल बेलायत १९२३ को सन्धिलाई महाराज चन्द्र शमशेर को २५ वर्षे कुटनैतिकको यात्राको एक मुख्य उपलब्धि मानिन्छ। यो सन्धिबाट बेलायतले नेपाललाई पहिलो पटक सर्वभैतासत्ता सम्पन्न मुलुक को रुपमा मान्यता दिएको थियो र नेपाले आफ्नो स्वार्थ अनुरुप विदेश नीति अङ्गिकार गर्न पाउन स्वतन्त्रता पाएको थियो।[३]

ए बि सी क्लास राणा[सम्पादन गर्ने]

मुख्य लेख : ए बि सी क्लास राणा

कार्यहरु[सम्पादन गर्ने]

टुँडिखेल पारिबाट देखिएको त्रिचन्द्र सैनिक अस्पताल (बाया पट्टि वीर अस्पताल ट्रमा सेन्टर)

सति प्रथा अन्त्य[सम्पादन गर्ने]

लोग्ने मरेपछि चिता सँगै श्रीमतीले पनि प्राण त्याग गर्नुपर्ने प्रथालाई सती प्रथा भनिन्छ । यो प्रथा प्राचिन कालदेखी नै नेपाल र भारतमा प्रचलित थियो । यो प्रथा रोक्ने प्रयासहरुमा राजा मानदेवकी आमा सती नजानु तथा मुलुकी ऐन १९१० को सुधार‚ वीर शमशेरको सरकारको अनुमतीमा मात्र सती जान पाइने नियमलाई लिन सकिन्छ भने सती प्रथाको विधिवत अन्त्य वि.सं. १९७७ अषाढ (सन् १९२० जुलाई २८) मा चन्द्रशमसेर द्वारा भयो । वि.सं. १९१० को मुलुकी ऐनको सुधारः- १६ बर्ष मुनिकी बिधवा‚ दासी एवं नोकर महिला र १२ बर्ष भन्दा कम उमेरका छोराछोरी हुने महिला लाई सती जानु नपर्ने ।

सदियौ देखि नारी माथी लादिएको सति प्रथाको अन्त्य १९७७ मा चन्द्र सम्सेर राणाले गरे। चन्द्रशम्शेरले आषाढ २५, १९७७ (८ जुलाई १९२०) मा यो क्रुर अमानविय कु-प्रथाको औपचारिक रुपमा अन्त्य गरेका थिए । श्री ५ त्रिभुवनवीरविक्रम शाहको राज्यकालमा श्री चन्द्रशम्शेरले वि.सं. १९७७ आसाढ २५ गतेदेखि लागु हुने गरी सतीप्रथा बन्द गरिदिएपछि कानूनी रुपमै यो प्रथा नेपालमा बन्द भयो ।

दास प्रथा अन्त्य[सम्पादन गर्ने]

जंग बहादुरले वि.सं. १९१० को मुलुकी ऐन मार्फत १६ बर्ष भन्दा कम उमेरकालाई दास दासी राख्न नपाउने‚ बिक्री गर्न नपाउने तथा नयाँ ठाउँमा दास गएमा पुरानो ठाउँमा फिर्ता हुन बाध्य बनाउन नपाउने जस्ता सुधार गरे भने कानुनी रुपमा वि.सं.१९८२ बैसाख १ गते चन्द्रशमशेरले दासप्रथाको उन्मुलन (घोषणा १९८१ मंसिर २४ गते) गरे । दास प्रथा उन्मुलन गर्दाः कुल जनसङ्ख्या ५५‚७३‚७८८ । जम्मा दास दासीको संख्या : ५९‚५७३। क्षतिपुर्ती तिरेर मुक्त गरिएका दास दासिहरु: ५१‚७८३। मालिकको संख्या: १५‚७१९। मालिकलाई दिएको क्षतीपुर्ती : ३६ लाख ७० हजार ।

ग्याल्पो काण्ड[सम्पादन गर्ने]

मुख्य लेख :ग्याल्पो काण्ड

प्रधानमन्त्री चन्द्रशमशेर को पालामा ग्याल्पो काण्डले पुन: नेपाल भोट युद्ध हुन लागेको थियो तर अंग्रेजको मध्यस्ततापछी सो युद्धको सम्भावना टर्यो ।

काठमाडौंको घण्टाघर र त्रिचन्द्र क्याम्पस

शैक्षिक योगदान[सम्पादन गर्ने]

शिकारका क्रममा नेपालको तराई पुगेका बेलायती महाराजा जर्ज पाँचौंलाई स्वागत गर्दै चन्द्र शमशेर (बायाँ) सन् १९११

चन्द्र शमशेरको समयको मध्य काटिरहँदाको अवस्थामा विश्व, खासगरी भारतीय उपमहाद्विपको राजनीतिक वातावरणमा उल्लेख्य भिन्नता आउन थाल्यो। पहिलो विश्वयुद्धमा डेढलाख बढी नेपाली लाहुरेहरू विश्वका विभिन्न भागमा पुगेर फर्केपछि तिनले गाउँ गाउँमा आफूले ठाउँ ठाउँमा देखे-भोगेको ज्ञानगुन र चमत्कारका कुरा सुनाउन थाले। भारतमा पनि वि्रटिश विरुद्धको स्वतन्त्रता संग्राम उल्लेख्य मात्रामा बढेर गयो। यो अवस्थामा नेपाली विद्यार्थीलाई पढाइका लागि भारत पठाउँदा त्यहाँको चेतवाट दीक्षित भएका युवा विद्यार्थीले नेपालको आफ्नो जहानिया शासनमा घातक प्रभाव पार्न सक्ने भएपछि कूटिल प्रधानमन्त्री चन्द्र शमशेरले नेपालमै उच्च शिक्षा हासिल गर्न सकिने व्यवस्था बाँध्ने निश्चित गरे। परिणामतः त्रिचन्द्र क्याम्पसको स्थापना भयो।

सन्दर्भ सामग्रीहरू[सम्पादन गर्ने]

  1. १.० १.१ नेपालको तथ्य इतिहास :प्रा.डा राजाराम सुवेदी
  2. रित्तो हात फर्किएका राजा
  3. हुसैन, असाद (१९७०). नेपाल राज्यको ब्रिटिस भारतसँगको सम्बन्ध. लण्डन: जर्ज एलेन. प॰ २०८. 

बाह्य कडीहरू[सम्पादन गर्ने]