वीर शमशेर जङ्गबहादुर राणा

स्वतन्त्र विश्वकोश, नेपाली विकिपिडियाबाट
Jump to navigation Jump to search
वीर शमशेर जङ्गबहादुर राणा
Bir Shamsher Jang Bahadur Rana.jpg
११ औँ प्रधानमन्त्री (नेपाल)
कार्यकाल
वि.सं. १९४२ मंसिर ०८[१] – वि.सं. १९५७ फल्गुण २३
पूर्वाधिकारीरणोद्दिप सिँह बहादुर राणा
उतराधिकारीदेव शमशेर
पाल्पाको बडाहाकिम
कार्यकाल
१९३१ – १९३६
पूर्वाधिकारीबद्रीनरसिंह राणा
उतराधिकारीभूपेन्द्रजङ्ग राणा
व्यक्तिगत विवरण
जन्मवीर शमशेर जङ्गबहादुर राणा
वि.सं. १९०९ मंसिर २६
काठमाडौँ, नेपाल अधिराज्य
मृत्युवि.सं. १९५७ फल्गुण २३ (४८ वर्ष)
काठमाडौँ, नेपाल अधिराज्य

वीर शमशेर जङ्गबहादुर राणा नेपालका राणा शासनका सातौँ तथा नेपालका ११ औँ प्रधानमन्त्री थिए। यिनी धीर शमशेरका जेठा छोरा थिए ।

वीर शमशेरका १७ जना भाइहरूलाई शमशेरखलक भनेर चिनिन्थ्यो। उनीहरूले जङ्ग र नरसिंह खलकलाई हत्या र निर्वासित गरी नपाउने शक्ति हत्याएका थिए। यिनी १९४२ मा ४२ सालको पर्व मच्चाएर , आफ्नै बडाबा श्री ३ रणोद्धिपको षड्यन्त्रपूर्वक हत्या गरी श्री ३ को पदमा विराजमान भएका थिए। रणोद्धिपको हत्याको लागि खडग शमशेर ज.ब.रा. ले विशेष सहयोग गरेका थिए ।

उनले भादगाँउ र काठमाडौँमा वीरधाराको व्यवस्था, पुलहरूको निर्माण, वीर अस्पताल (वि.स.१९४७), वीर पुस्तकालयको स्थापना, घण्टाघरको निर्माण आदी गरेका थिए ।

जन्म / प्रारम्भिक जीवन[सम्पादन गर्ने]

यिनको जन्म १९१० मा भएको थियो । यिनको जन्म हुँदा यिनको आमा चन्द्रकुमारीको सुत्केरी अवस्थामा नै मृत्यु भयो र आठ वर्ष सम्म बाबुसंग बस्न नहुने भएकाले यिनको लालन पालन जंगबहादुरको थापाथली दरबारमा भयो । यिनको पढाईलेखाई देव शमशेर , खड्ग शमशेर संगै भएको थियो । यिनी पढाईमा कमजोर थिए। उनीहरूले कलकत्ताको डभ्टन् कलेजमा पढ्न पाए।[२]

१९ वर्षको उमेरमा १९२८ मा वीरशमशेर कलकत्तामा वकिल (Diplomatic Envoy) का रूपमा गए।

श्री ३ जंगले वीर शमशेरको चिना ज्योतिषीलाई देखाउँदा राजयोगको लक्षण देखिँदा सोको प्रभाव कम गर्नलाई उनलाई पाल्पाको बडाहाकिम बनाएका थिए ।

पाल्पा बडाहाकिम[सम्पादन गर्ने]

वीर शमशेर पाल्पाको बडाहाकिम भएर काम गरे। वि.सं. १९४१ मा पिता धीर शमशेरको निधन भएपछि उनी काठमाडौ आएर बसेका थिए।

काठमाडौ आएको बेलामा उनका भाइहरूले सत्ता पल्टाउने योजना बनाए।

४२ सालको पर्व[सम्पादन गर्ने]

मुख्य लेख : ४२ सालको पर्व

प्रधानमन्त्री रणोद्दीप सिंहको समयमा वि.सं. १९४२ मा भारतको इस्ट इन्डिया कम्पनी सरकारले रावलपिन्डीमा आयोजना हुने परेडमा सभागी हुन नेपाललाई समेत निम्तो दियो ।

त्यसको जिम्मेवारी वीर शमशेरलाई दिइएको थियो । वीर शमशेरले आफूसँग रहेका सैनिकहरूको र भाइहरूको साथमा फाइदा उठाई काका रणोद्दीप सिंहको हत्या गरे । जंगबहादुरको छोरा जगतजङ्ग राणा र नाति युद्धप्रताप जंग (नाति जर्नेल ) को समेत हत्या गरियो ।

कार्यहरु[सम्पादन गर्ने]

  • उनले भादगाँउ र काठमाडौँमा वीरधाराको व्यवस्था, पुलहरूको निर्माण, वीर अस्पताल (वि.स.१९४७), वीर पुस्तकालयको स्थापना, घण्टाघरको निर्माण आदी गरेका थिए ।
  • उनले नेपाललाई ३५ जिल्लामा विभाजित गरे । जुन वि.सं २०१८ साल सम्म यथावत् थियो । प्रसाशन यन्त्रलाई सर्वसुलभ बनाइने उद्देश्यले वीर शमशेरको पालामा वि.सं. १९५२ मा नेपाललाई ३५ जिल्लामा विभाजन गरिएको थियो। त्यतिखेर काठमाडौँ उपत्यका भित्रका जिल्लाहरूलाई केन्द्रीय प्रशासन अन्तर्गत राखिएको थियो भने पहाडी इलाकालाई तहसिल र तराई इलाकालाई जिल्ला भन्ने प्रचलन थियो। पहाडी इलाका तहसिल भित्र ससाना धेरै जिल्ला हुन्थे। [३]
  • प्रसाशनलाई चुस्त दुरुस्त राख्न प्रत्येक जिल्लामा बडाहाकिमको दरबन्दी र बडाहाकिमले दौडाहा जाने प्रचलन यिनले सुरु गरे ।
  • काठमाडौँ उपत्यका मा खानेपानीको व्यवस्था सुधार गर्न वीर धाराको निर्माण, महाराजगंजमा पानीपोखरीको निर्माण यिनकै शासन कालमा भएको थियो । वीरधाराको पानी खाए हैजा भाग्छ भन्ने भनाइ प्रचलित भएको थियो ।
  • यिनले दरबार हाइ स्कुलको आधुनिक भवन निर्माण गरे र सर्वसाधारणका छोरा छोरीले समेत अध्धयन गर्न पाउने व्यवास्था सुरु गरे ।
  • देशको हित तथा राम्रो काम गर्ने लाई प्रोत्साहित गर्न उनले गोरखा दक्षिण बाहु- नेपालको पहिलो विभूषण को स्थापना गरे ।

खड्ग शमशेर पदच्यूत[सम्पादन गर्ने]

धीर शमशेरका १७ भाइ छोरामध्येका वीर शमशेरको प्रधानमन्त्रीत्वकालमा खड्ग शमशेर कमाण्ड ईन चिफ तोकिए । अठार महिनापछि उनी पदच्यूत गरिए । वि स निर्वासित जीवन जिउन पाल्पा झरे । पछि उनलाई वि.सं. १९४५ मा पश्चिम नेपालको रुपन्देही, कपिलवस्तु, बाग्लुङ र पर्वत्को जिम्मेवारीकासाथ पाल्पाको गौंडामा पश्चिम कमाण्डरको पुनः जिम्मा दिइयो । सोहीबेला वि.सं. १९४९ मा रानी तेजकुमारीको कालगतिले मृत्यु भयो । मृत्युको अन्तिमक्षणमा खड्ग शमशेरले रानीलाई उनको सम्झनामा भारतको आग्रा जस्तै ताजमहल निर्माण गरी स्मृतिलाई ताजैराख्ने वचन दिएका रहेछन् । वचन अनुसार उनले बेलायतबाट इन्जिनियर झिकाएर रानीमहल निर्माण गर्न लगाए । त्यसरी निर्माण भयो ‘रानीमहल’ अर्थात् नेपाली ताजमहल ।

परराष्ट्र नीति[सम्पादन गर्ने]

१९५३ को सम्झौता[सम्पादन गर्ने]

वीरशमशेरले १९५३ मा अङ्ग्रेजसँग सम्झौता गरेपछि दक्षिण ब्रिटिस भारतबाट पनि नुन आउने बाटो खुलेको हो । त्यस भन्दा अघि नेपालमा नुनको स्रोत भनेकै  भोट (तिब्बत) थियो ।[४][५]

आदर्श[सम्पादन गर्ने]

माथवर सिंह थापाले भीमसेन थापालाई आदर्श व्यक्ति माने झैँ, यिनले पनि जंगबहादुरलाई आदर्श व्यक्ति मान्थे र उनको झैँ अनुशरण गर्थे । यिनी कम बोल्थे र बोलेका कुरा पुरा गरेरै छोड्थे ।

निर्माण गरेका दरबारहरु /भवन[सम्पादन गर्ने]

  1. जावलाखेल दरबार वि.सं. १९४५
  2. लाल दरबार वि.सं. १९४७
  3. सेतो दरबार वि.सं. १९४२
  4. फोहोरा दरबार वि.सं. १९५२
  5. बहादुर भवन / चार बुर्जा दरबार वि.सं. १९५४
  6. केशर महल वि.सं. १९५२
  7. नारायणहिटी राजदरबार
  8. हीरापुर दरबार
  9. आनन्द निकेतन
  10. तोरण दरबार
  11. दरबार हाई स्कुलको भवन

व्यक्तिगत जीवन[सम्पादन गर्ने]

विवाह[सम्पादन गर्ने]

श्री ३ वीर शमशेरको विवाह श्री ५ माहिला सहेबज्यूकी छोरी सँग भएको थियो । उनीबाट गेहेन्द्र शमशेर र धर्म शमशेर जन्मेका थिए । पछि वीर समशेरले दाइजोमा आएकी खञ्जनलाई अङ्गीकार गरी श्री ३ कान्छी महारानी घोसित गरी नाउँ तोपकुमारी राखिदिए । उनीतिरबाट चक्र शमशेर, रुद्र शमशेर, तेज शमशेर र प्रताप शमशेर जन्मेका थिए ।[६]

सन्तानहरु[सम्पादन गर्ने]

सन्दर्भ सामग्रीहरू[सम्पादन गर्ने]

  1. मुलुकी ऐन परिशिष्ट (ङ)
  2. नेपालको तथ्य इतिहास राजाराम सुवेदी पृष्ठ २४४
  3. सतिश कुमार, राणा पोलिटी इन नेपाल: ओरिजिन एण्ड ग्रोथ, बम्बई : एसिया पब्लिशिङ हाउस, सन् १९६७, पृ. १०८ ।
  4. कुतीमा सटही बेपार
  5. तानाशाह थिएनन् पृथ्वीनारायण शाह
  6. नेपालको तथ्य इतिहास राजाराम सुवेदी पृष्ठ २४६

बाह्य कडीहरू[सम्पादन गर्ने]

राजनीतिक कार्यालय
अघिल्लो
रणोद्दिप सिँह बहादुर राणा
नेपालका प्रधानमन्त्री
सन् १८८५–१९०१
पछिल्लो
देव शमशेर जङ्गबहादुर राणा