मदन पुरस्कार

स्वतन्त्र विश्वकोश, नेपाली विकिपिडियाबाट
Jump to navigation Jump to search
मदन पुरस्कार
Madan-Puraskar-Guthi.png
किसिम साहित्य पुरस्कार
श्रेणी साहित्य, विज्ञान, दर्शन, समाजशास्त्र आदि विषयमा उत्कृष्ट योगदान
विवरण साहित्यिक पुरस्कार
नेपालमा
स्थापना विसं २०१२, सन् १९५५
पहिलो पटक प्रदान सन् १९५६
अन्तिम पटक प्रदान सन् २०१८
पुरस्कार प्रदानकर्ता मदन पुरस्कार गुठी
नगद पुरस्कार रु २००,०००
पहिलो विजेता(हरू) सत्यमोहन जोशी, चित्तरञ्जन नेपाली, बलराम जोशी
अन्तिम विजेता(हरू) रामलाल जोशी

मदन पुरस्कार लेख यहाँ निर्देशित हुन्छ। मदन पुरस्कार गुठीमदन पुरस्कार पुस्तकालय बारे पढ्न लिङ्कमा क्लीक गर्नुहोस्।

मदन पुरस्कार नेपाली कृति लाई प्रदान गरिने प्रसिद्ध पुरस्कार हो। मदन पुरस्कार पुस्तकालयले यो पुरस्कार प्रत्येक वर्ष प्रदान गर्ने गर्दछ।

पुरस्कारको स्थापना[सम्पादन गर्ने]

वि. सं. २०१२ साल असोज १० गते मदन पुरस्कार स्थापनाको घोषणा गरिएको हो। सोही साल मङ्सिर २८ गतेमा मदन पुरस्कार गुठीको दानपत्रमा सहीछाप भएको थियो। वर्षेनी उत्कृष्ट कृति लेखेर साहित्य, समाजशास्त्र र विज्ञानको क्षेत्रमा योगदान गर्ने विद्वान- विदुषीहरूलाई यो पुरस्कार प्रदान गरिन्छ।

गुठीले वि. सं. २०२५ सालसम्म ४/४ हजार रूपैयाँका चारवटा पुरस्कार (साहित्य, समाजशास्त्र र विज्ञान जस्ता चार विषयमा) प्रत्येक वर्ष दिन सक्ने व्यवस्था रहे पनि वि. सं. २०२६ सालदेखि २ वटा कृतिका लागि १०/१० हजार नगद पुरस्कार बनायो।

वि. सं. २०३३ सालदेखि एउटा सर्वोत्कृष्ट कृतिलाई रू. २५ हजारको नगद पुरस्कार दिने व्यवस्था भयो। वि. सं. २०४० सालमा रकम रू. ३० हजार पुग्यो। वि. सं. २०४२ सालमा रू. ४० हजार र वि. सं. २०४३ सालदेखि रू. ५० हजार गर्दै वि. सं. २०५१ सालदेखि उक्त राशि वृद्धि गरी रू. १ लाख पुग्यो। अहिले पुरस्कार राशि दुई लाख रूपैयाँ छ।

सुरूमा गद्य, पद्य, विज्ञान, दर्शन र सामाजिक शास्त्र आदि विषयमा उत्कृष्ट कृतिका लागि प्रदान गरिन्थ्यो। यसका प्रथम विजेताहरू- सत्यमोहन जोशी, चित्तरन्जन नेपालीबलराम जोशी (२०१३ साल) हुनुहुन्थ्यो। हालसम्म कम उमेरमा मदन पुरस्कार पाउने मोदनाथ प्रश्रीत (२०२४ सालमा) २४ वर्षको उमेरमा मानव नामक माहकाव्य बाट पाउनु भएको हो भने एकै पिरवारका दुई सदस्य धनुषचन्द्र गौतमध्रुवचन्द्र गौतम ले मदन पुरस्कार पाउनु भएको थियो । सत्यमोहन जोशी ले सबै भन्दा बढी पटक सम्म मदन पुरस्कार पाउनु भएको थियो भने महिला तफॅ पारिजात (विष्णु कुमारी वाईवा)ले शिरिषको फूलबाट र झमक घिमिरेले जीवन काँडा कि फूल बाट पाउनु भएको थियो। मूलधन ४० लाख रूपैयाँबाट प्राप्त हुने ब्याजबाट मदन पुरस्कार गुठीले हरेक वर्ष यी मदन पुरस्कार र जगदम्बाश्री पुरस्कार प्रदान गर्दै आएको छ।

यससँग संबद्ध कमलमणि दिक्षित का अनुसार-"मदन पुरस्कार साहित्यिक पुरस्कार हुँदै होइन, यो नेपाली भाषाको पुरस्कार हो। केही समयसम्म त छुट्टाछुट्टै चार क्षेत्र नै छुट्याइएका थिए तर पछि एउटै बनाइयो। कुरा यत्ति हो कि नेपाली साहित्यका पुस्तकले ज्यादा पुरस्कृत हुने अवसर पाएका छन्। "

मदन पुरस्कार प्राप्त कृतिहरू[सम्पादन गर्ने]

वर्ष कृति कृतिकार
वि.सं २०७५ योगमाया नीलम कार्की "निहारिका"
वि.सं. २०७४ धृतराष्ट्र घनश्याम कँडेल [१]
वि.सं. २०७३ ऐना रामलाल जोशी [२]
वि सं. २०७२ खुशी विजय कुमार पाण्डे [३]
वि.सं. २०७१ खलंङ्गामा हमला एउटी नर्सको डायरी राधा पौडेल
वि.सं. २०७० दमिनी भीर राजन मुकारुङ
वि.सं. २०६९ सेतो धरती अमर न्यौपाने
वि.सं. २०६८ जीवन काँडा कि फूल झमक घिमिरे
वि.सं. २०६७ नेपालका बालीनाली र तिनको दिगो खेती नरबहादुर साउद
वि.सं. २०६६ एक हातको ताली युवराज नयाँघरे
वि.सं. २०६५ अन्तर्मनको यात्रा जगदीश घिमिरे
वि.सं. २०६४ छापामारको छोरो महेशविक्रम शाह
वि.सं. २०६३ राधा कृष्ण धारावासी
वि.सं. २०६२ पल्पसा क्याफे(उपन्यास) नारायण वाग्ले
वि.सं. २०६१ नयाँ ईश्वरको घोषणा गोपाल पराजुली (कवि)
वि.सं. २०५९ अभिनव संस्कृति कोष हरिराम जोशी
वि.सं. २०५८ नेपालको सिमाना बुद्धिनारायण श्रेष्ठ
वि.सं. २०५७ अतिरिक्त अभिलेख दिनेश अधिकारी
वि.सं. २०५६ दु खान्त नाटकको सृजना परम्परा डा. केशवप्रसाद उपाध्याय
वि.सं. २०५५ विसर्जन लोकेन्द्रबहादुर चन्द
वि.सं. २०५३ नेपाली राष्ट्रिय झण्डा डा. दयाराम श्रेष्ठ
वि.सं. २०५३ सही शब्द विनोदप्रसाद धिताल
वि.सं. २०५२ सही शब्द फादर विलियम बर्क हेलिङ्गयाक्स
वि.सं. २०५१ माध्यमिक नेपाली गद्याख्यान शरद्चन्द्र शर्मा भट्टराई
वि.सं. २०५० पाल्पामा प्रजातान्त्रिक आन्दोलनका सयदिन (वि.स. २००७) डा. भवेश्वर पंगेनी
वि.सं. २०४९ पागल बस्ती सरुभक्त
वि.सं. २०४८ मृत्युञ्जय महाकाव्य भानुभक्त पोखरेल
वि.सं. २०४७ नेपालको प्रजातान्त्रिक आन्दोलनमा नेपाल प्रजापरिषद्‌को भूमिका डा. राजेश गौतम
वि.सं. २०४५ ज्योति, ज्योति, महाज्योति दौलत विक्रम विष्ट
वि.सं. २०४५ उत्सर्ग राजेश्वर देवकोटा
वि.सं. २०४४ लिच्छवि संवत्‌को निर्णय नयराज पन्त
वि.सं. २०४३ वैकुण्ठ एक्सप्रेस मोहनराज शर्मा
वि.सं. २०४२ प्रत्यागमन कन्चन पुडासैनी
वि.सं. २०४० अलिखित डा. ध्रुवचन्द्र गौतम
वि.सं. २०३९ माधवी मदनमणि दीक्षित
वि.सं. २०३८ नदी किनाराका माझी मोहन कोइराला
वि.सं. २०३७ नरसिंह अवतार जगदीश शमशेर राणा
वि.सं. २०३६ नेपालका परम्परागत प्रविधि डा. छविलाल गजुरेल, करुणाकर वैद्य
वि.सं. २०३५ घामका पाइलाहरू ध. च. गोतामे
वि.सं. २०३४ लेखनाथ पौड्यालको कवित्वको विश्लेषण तथा मूल्याङ्कन डा. वासुदेव त्रिपाठी
वि.सं. २०३२ आगत भवानी भिक्षु
वि.सं. २०३० लिच्छविकालका अभिलेख धनवज्र वज्राचार्य
वि.सं. २०२९ आगोका फूलहरू हुन् आगोका फूलहरू होइनन् ईश्वरबल्लभ
वि.सं. २०२८ कर्णाली लोक संस्कृति प्रदीप रिमाल, डा. चूडामणि बन्धु. बिहारीकृष्ण श्रेष्ठ. स्थिरजंगबहादुर सिंह. सत्यमोहन जोशी
वि.सं. २०२७ नेपाली निर्वाचनको रूपरेखा महानन्द सापकोटा
वि.सं. २०२७ बेलाइततिर बरालिँदा तारानाथ शर्मा
वि.सं. २०२५ मङ्गली कुसुम धर्मराज थापा
वि.सं. २०२५ टिपन टापन पारसमणि प्रधान
वि.सं. २०२४ नेपालको छापाखाना र पत्रपत्रिकाको इतिहास ग्रीष्मबहादुर देवकोटा
वि.सं. २०२४ एब्स्ट्र्याक्ट चिन्तन र प्याज शङ्कर लामिछाने
वि.सं. २०२३ मानव महाकाव्य मोदनाथ प्रश्रित
वि.सं. २०२३ स्रष्टा र साहित्य उत्तम कुँवर
वि.सं. २०२२ शिरीषको फूल पारिजात
वि.सं. २०२१ वस्त्र निर्माणकला लक्ष्मीबहादुर श्रेष्ठ
वि.सं. २०२१ प्राचीन हिन्दू अर्थशास्त्र नवराज चालिसे
वि.सं. २०२१ प्राकृत पोखरा मुकुन्दशरण उपाध्याय
वि.सं. २०२१ नेपाली भाषा र साहित्य बालकृष्ण पोखरेल
वि.सं. २०२० जोसमनी सन्त परम्परा र साहित्य जनकलाल शर्मा
वि.सं. २०२० नैषधीय चरित कोमलनाथ अधिकारी
वि.सं. २०१९ आमाको सपना गोपालप्रसाद रिमाल
वि.सं. २०१८ नयाँ सडकको गीत रमेश विकल
वि.सं. २०१७ विस्फोट भीमनिधि तिवारी
वि.सं. २०१७ नेपाली राष्ट्रिय मुद्रा सत्यमोहन जोशी
वि.सं. २०१६ महाकवि देवकोटा नित्यराज पाण्डे
वि.सं. २०१५ उद्यान गंगाविक्रम सिजापति
वि.सं. २०१५ कवि व्यथित र काव्यसाधना कृष्णचन्द्रसिंह प्रधान
वि.सं. २०१४ मृत्तिका उद्योग करुणाकर वैद्य
वि.सं. २०१४ मन लीलाध्वज थापा
वि.सं. २०१३ अधिकविभव स्थिरविद्युत् उत्पादक बलराम जोशी
वि.सं. २०१३ जनरल भीमसेन थापा चित्तरञ्जन नेपाली
वि.सं. २०१३ हाम्रो लोक संस्कृति सत्यमोहन जोशी

सन्दर्भ सामग्री[सम्पादन गर्ने]

बाहिरी लिङ्कहरू[सम्पादन गर्ने]