तामाङ भाषा

तामाङ
मूलभाषी	नेपाल भारत भुटान
रैथाने(हरू)	तामाङ
मातृभाषी वक्ता	१.३५ मिलियन (नेपाल)
भाषा परिवार	चिनियाँ-तिब्बती तामाङ तामाङ
लिपि	देवनागरी लिपि, सम्भोट लिपि
सरकारी दर्जा
आधिकारिक भाषा	भारत सिक्किम (अतिरिक्त)
भाषा सङ्केतहरू
आइएसओ ६३९-३	विविध: taj – पूर्वी तामाङ tdg – पश्चिमी तामाङ tmk – उत्तरपश्चिमी तामाङ (अलग छैन) tge – पूर्वी भोटे तामाङ
ग्लोटोलग	nucl1729

तामाङ भाषा भनेको मुख्यतया नेपाल, सिक्किम, पश्चिम बङ्गाल (दार्जिलिङ) र उत्तर-पूर्वी भारतमा बोलिने बोली समूहलाई सामूहिक रूपमा बुझाउन प्रयोग गरिने शब्द हो। जसमा, उत्तरपश्चिम तामाङ, दक्षिण पश्चिम तामाङ, पूर्वी तामाङ र पश्चिम तामाङ रहेका छन्। पूर्वी तामाङ (जसलाई सबैभन्दा प्रख्यात मानिन्छ) र अन्य तामाङ भाषाहरू बीचको लेक्सिकल समानता ८१% देखि ६३% सम्म फरक हुन्छ।

भौगोलिक वितरण

पूर्वी तामाङ

• बागमती प्रदेश: भक्तपुर जिल्ला, चितवन जिल्ला, दोलखा जिल्ला, काठमाडौँ जिल्ला, काभ्रेपलाञ्चोक जिल्ला, ललितपुर जिल्ला, मकवानपुर जिल्ला, पूर्वी नुवाकोट जिल्ला, रामेछाप जिल्ला, सिन्धुली जिल्ला र पश्चिमी सिन्धुपाल्चोक जिल्ला
• कोशी प्रदेश: ओखलढुङ्गा जिल्ला, पश्चिमी खोटाङ जिल्ला, र उदयपुर जिल्ला

दक्षिण पश्चिम तामाङ

• बागमती प्रदेश: चितवन जिल्ला, दक्षिणी धादिङ जिल्ला, पश्चिमी र उत्तरपश्चिम काठमाडौँ जिल्ला क्षेत्र र उत्तरपश्चिम मकवानपुर जिल्ला
• मधेश प्रदेश: बारा जिल्ला, पर्सा जिल्ला र रौतहट जिल्ला

पश्चिमी तामाङ

• बागमती प्रदेश: पश्चिमी नुवाकोट जिल्ला, रसुवा जिल्ला, र धादिङ जिल्ला
• नुवाकोट जिल्लाको मध्य पहाडी क्षेत्र (उत्तरपश्चिम तामाङ)
• उत्तरपूर्वी सिन्धुपाल्चोक जिल्ला: भोटे नम्लान, र भोटे चौर, त्रिशूली नदीको पश्चिम किनारमा बुढीगण्डकी नदीतर्फ
• उत्तरपश्चिमी मकवानपुर जिल्ला: फाकेल, चाखेल, खुलेखानी, मर्खु, तिस्तुङ र पालुङ
• उत्तरी काठमाडौँ जिल्ला: ढोर, ठोका र गगल फेदी

पूर्वी तामाङ

• जगतको दक्षिण र पूर्व, उत्तरी गोरखा जिल्ला, गण्डकी प्रदेश