नेपालको प्रशासनिक विभाजन
| यो लेख नेपालको सरकार र राजनीतिको एक शृङ्खला हो |
|
|
नेपालको प्रशासनिक विभाजन नेपालका उपराष्ट्रिय प्रशासनिक एकाइहरू हुन्। नेपालको पहिलो तहका विभाजन भनेको प्रदेशहरू हुन् । प्रत्येक प्रदेशलाई जिल्ला, प्रत्येक जिल्लालाई नगरपालिका वा गाउँपालिका र ती प्रत्येक गाउँपालिका वा नगरपालिकालाई वडामा विभाजन गरिएको छ। वि.सं २०७२ अघि प्रदेशहरूको सट्टा नेपाललाई विकासक्षेत्र र प्रशासनिक क्षेत्रमा (अञ्चल) मा विभाजन गरिएको थियो।
वि.सं २०७२ मा नेपालको नयाँ संविधानको आवश्यकता पूरा गर्दै सबै पुराना नगरपालिका र गाउँ विकास समितिहरू (३९०० भन्दा बढी) लाई ७५३ नयाँ नगरपालिका र गाउँपालिकामा पुनर्संरचना गरिएको थियो। पूर्व ७५ जिल्ला विकास समितिहरूलाई पनि ७७ नयाँ जिल्ला समन्वय समितिहरूले प्रतिस्थापन गरेका थिए जसमा जिल्ला विकास समितिको तुलनामा धेरै कम शक्ति छ। हाल ६ महानगर, ११ उपमहानगरपालिका, २७६ नगरपालिका र ४६० गाउँपालिका रहेका छन् ।
| सङ्घीय सरकार | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ७ प्रदेश (उदाहरण कर्णाली) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ७७ जिल्ला (उदाहरण नुवाकोट) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ६ महानगरपालिका (उदाहरण भरतपुर) | ११ उपमहानगर (उदाहरण धरान) | २७६ नगरपालिका (उदाहरण रत्ननगर) | ४६० गाउँपालिका (उदाहरण इच्छाकामना) | ||||||||||||||||||||||||||||||||
प्रदेश
[सम्पादन गर्नुहोस्]
नेपालका सात प्रदेशहरू रहेका छन्।[१] प्रदेशहरूलाई नेपालको संविधान २०७२ को अनुसूची ४ अनुसार परिभाषित गरिएको छ। विद्यमान जिल्लाहरूलाई एकसाथ मिलाएर प्रदेश गठन गरिएको थियो। नेपालका दुई जिल्लाहरूलाई टुक्राएर दुई जिल्ला थप गरिएको थियो।[२]
| प्रदेश | राजधानी | क्षेत्रफल (वर्ग किलोमिटर) | जनसङ्ख्या (वि.सं २०७८)[३] | |
|---|---|---|---|---|
| १ | कोशी प्रदेश | विराटनगर | २५,९०५ | ४९,६१,४१२ |
| २ | मधेश प्रदेश | जनकपुर | ९,६६१ | ६१,१४,६०० |
| ३ | बागमती | हेटौँडा | २०,३०० | ६१,१६,८६६ |
| ४ | गण्डकी | पोखरा | २१,५०४ | २४,६६,४२७ |
| ५ | लुम्बिनी | देउखुरी | २२,२८८ | ५१,२२,०७८ |
| ६ | कर्णाली | वीरेन्द्रनगर नगरपालिका | २७,९८४ | १६,८८,४१२ |
| ७ | सुदूरपश्चिम | धनगढी | १९,५३९ | २६,९४,७८३ |
| नेपाल | काठमाडौँ | १,४७,५१६ | २,९१,६४,५७८ |
जिल्ला
[सम्पादन गर्नुहोस्]
नेपालका सात प्रदेशहरूलाई २०७४ सालमा ७७ बनाइएको थियो। [४] प्रत्येक जिल्लालाई जिल्ला समन्वय समितिद्वारा प्रशासित गरिएको छ।
| # | प्रदेश | जिल्ला | सदरमुकाम | क्षेत्रफल (वर्ग किलोमिटर) | जनसङ्ख्या (वि.सं २०७८)[३] |
|---|---|---|---|---|---|
| १ | कोशी प्रदेश | ताप्लेजुङ जिल्ला | ताप्लेजुङ | ३,६४६ | १,२०,५९० |
| २ | पाँचथर जिल्ला | फिदिम | १,२४१ | १,७२,४०० | |
| ३ | इलाम जिल्ला | इलाम | १,७०३ | २,७९,५३४ | |
| ४ | झापा जिल्ला | भद्रपुर | १,६०६ | ९,९८,०५४ | |
| ५ | मोरङ जिल्ला | विराटनगर | १,८५५ | ११,४८,१५६ | |
| ६ | सुनसरी जिल्ला | इनरूवा | १,२५७ | ९,२६,९६२ | |
| ७ | धनकुटा जिल्ला | धनकुटा | ८९१ | १,५०,५९९ | |
| ८ | तेह्रथुम जिल्ला | म्याङलुङ | ६७९ | ८८,७३१ | |
| ९ | सङ्खुवासभा जिल्ला | खाँदबारी | ३,४८० | १,५८,०४१ | |
| १० | भोजपुर जिल्ला | भोजपुर | १,५०७ | १,५७,९२३ | |
| ११ | सोलुखुम्बु जिल्ला | सोलुदुधकुण्ड | ३,३१२ | १,०४,८५१ | |
| १२ | ओखलढुङ्गा जिल्ला | सिद्धिचरण | १,०७४ | १,३९,५५२ | |
| १३ | खोटाङ जिल्ला | दिक्तेल | १,५९१ | १,७५,२९८ | |
| १४ | उदयपुर जिल्ला | त्रियुगा | २,०६३ | ३,४०,७२१ | |
| १५ | मधेश प्रदेश | सप्तरी जिल्ला | राजविराज | १,३६३ | ७,०६,२५५ |
| १६ | सिराहा जिल्ला | सिराहा | १,१८८ | ७,३९,९५३ | |
| १७ | धनुषा जिल्ला | जनकपुर | १,१८० | ८,६७,७४७ | |
| १८ | महोत्तरी जिल्ला | जलेश्वर | १,००२ | ७,०६,९९४ | |
| १९ | सर्लाही जिल्ला | मलङ्गवा | १,२५९ | ८,६२,४७० | |
| २० | बारा जिल्ला | कलैया | १,१९० | ७,६३,१३७ | |
| २१ | पर्सा जिल्ला | वीरगञ्ज | १,३५३ | ६,५४,४७१ | |
| २२ | रौतहट जिल्ला | गौर | १,१२६ | ८,१३,५७३ | |
| २३ | बागमती | सिन्धुली जिल्ला | कमलामाई | २,४९१ | ३,००,०२६ |
| २४ | रामेछाप जिल्ला | मन्थली | १,५४६ | १,७०,३०२ | |
| २५ | दोलखा जिल्ला | भीमेश्वर | २,१९१ | १,७२,७६७ | |
| २६ | सिन्धुपाल्चोक जिल्ला | चौतारा | २,५४२ | २,६२,६२४ | |
| २७ | काभ्रेपलान्चोक जिल्ला | धुलिखेल | १,३९६ | ३,६४,०३९ | |
| २८ | ललितपुर जिल्ला | ललितपुर | ३८५ | ५,५१,६६७ | |
| २९ | भक्तपुर जिल्ला | भक्तपुर | ११९ | ४,३२,१३२ | |
| ३० | काठमाडौँ जिल्ला | काठमाडौँ | ३९५ | २०,४१,५८७ | |
| ३१ | नुवाकोट जिल्ला | विदुर | १,१२१ | २,६३,३९१ | |
| ३२ | रसुवा जिल्ला | धुन्चे | १,५४४ | ४६,६८९ | |
| ३३ | धादिङ जिल्ला | नीलकण्ठ | १,९२६ | ३,२५,७१० | |
| ३४ | मकवानपुर जिल्ला | हेटौँडा | २,४२६ | ४,६६,०७३ | |
| ३५ | चितवन जिल्ला | भरतपुर | २,२१८ | ७,१९,८५९ | |
| ३६ | गण्डकी | गोरखा जिल्ला | गोरखा | ३,६१० | २,५१,०२७ |
| ३७ | लमजुङ जिल्ला | बेसीसहर | १,६९२ | १,५५,८५२ | |
| ३८ | तनहुँ जिल्ला | व्यास | १,५४६ | ३,२१,१५३ | |
| ३९ | स्याङ्जा जिल्ला | पुतलीबजार | १,१६४ | २,५३,०२४ | |
| ४० | कास्की जिल्ला | पोखरा | २,०१७ | ६,००,०५१ | |
| ४१ | मनाङ जिल्ला | चामे | २,२४६ | ५,६५८ | |
| ४२ | मुस्ताङ जिल्ला | जोमसोम | ३,५७३ | १४,४५२ | |
| ४३ | म्याग्दी जिल्ला | बेनी | २,२९७ | १,०७,०३३ | |
| ४४ | नवलपरासी (बर्दघाट सुस्ता पूर्व) जिल्ला | कावासोती | १,०४३.१ | ३,७८,०७९ | |
| ४५ | पर्वत जिल्ला | कुश्मा | ४९४ | १,३०,८८७ | |
| ४६ | बाग्लुङ जिल्ला | बाग्लुङ | १,७८४ | २,४९,२११ | |
| ४७ | लुम्बिनी | गुल्मी जिल्ला | रेसुङ्गा | १,१४९ | २,४६,४९४ |
| ४८ | पाल्पा जिल्ला | तानसेन | १,३७३ | २,४५,०२७ | |
| ४९ | नवलपरासी (बर्दघाट सुस्ता पश्चिम) जिल्ला | रामग्राम | ६३४.८८ | ३,८६,८६८ | |
| ५० | रुपन्देही जिल्ला | सिद्धार्थनगर | १,३६० | ११,२१,९५७ | |
| ५१ | कपिलवस्तु जिल्ला | कपिलवस्तु | १,७३८ | ६,८२,९६१ | |
| ५२ | अर्घाखाँची जिल्ला | सन्धिखर्क | १,१९३ | १,७७,०८६ | |
| ५३ | प्युठान जिल्ला | प्युठान | १,३०९ | २,३२,०१९ | |
| ५४ | रोल्पा जिल्ला | लिवाङ | १,८७९ | २,३४,७९३ | |
| ५५ | पूर्वी रुकुम जिल्ला | रुकुमकोट | १,१६१.१३ | ५६,७८६ | |
| ५६ | बाँके जिल्ला | नेपालगञ्ज | २,३३७ | ६,०३,१९४ | |
| ५७ | बर्दिया जिल्ला | गुलरिया | २,०२५ | ४,५९,९०० | |
| ५८ | दाङ जिल्ला | त्रिभुवननगर | २,९५५ | ६,७४,९९३ | |
| ५९ | कर्णाली | पश्चिम रुकुम जिल्ला | मुसीकोट | १,२१३.४९ | १,६६,७४० |
| ६० | सल्यान जिल्ला | शारदा | १,४६२ | २,३८,५१५ | |
| ६१ | सुर्खेत जिल्ला | वीरेन्द्रनगर | २,४५१ | ४,१५,१२६ | |
| ६२ | दैलेख जिल्ला | नारायण | १,५०२ | २,५२,३१३ | |
| ६३ | जाजरकोट जिल्ला | खलङ्गा | २,२३० | १,८९,३६० | |
| ६४ | डोल्पा जिल्ला | दुनै | ७,८८९ | ४२,७७४ | |
| ६५ | जुम्ला जिल्ला | चन्दननाथ | २,५३१ | १,१८,३४९ | |
| ६६ | कालिकोट जिल्ला | मान्मा | १,७४१ | १,४५,२९२ | |
| ६७ | मुगु जिल्ला | गमगढी | ३,५३५ | ६४,५४९ | |
| ६८ | हुम्ला जिल्ला | सिमकोट | ५,६५५ | ५५,३९४ | |
| ६९ | सुदूरपश्चिम | बाजुरा जिल्ला | मार्तडी | २,१८८ | १,३८,५२३ |
| ७० | बझाङ जिल्ला | जयपृथ्वी | ३,४२२ | १,८९,०८५ | |
| ७१ | अछाम जिल्ला | मङ्गलसेन | १,६८० | २,२८,८५२ | |
| ७२ | डोटी जिल्ला | दिपायल सिलगढी | २,०२५ | २,०४,८३१ | |
| ७३ | कैलाली जिल्ला | धनगढी | ३,२३५ | ९,०४,६६६ | |
| ७४ | कञ्चनपुर जिल्ला | भीमदत्त | १,६१० | ५,१३,७५७ | |
| ७५ | डडेल्धुरा जिल्ला | अमरगढी | १,५३८ | १,३९,६०२ | |
| ७६ | बैतडी जिल्ला | दशरथचन्द | १,५१९ | २,४२,१५७ | |
| ७७ | दार्चुला जिल्ला | अपी | २,३२२ | १,३३,३१० |
नगरपालिका
[सम्पादन गर्नुहोस्]नगरपालिका
[सम्पादन गर्नुहोस्]नगरपालिका जनसङ्ख्या र पूर्वाधारको कम्तीमा केही न्यूनतम मापदण्ड भएका र सरकारद्वारा नगरपालिकाको रूपमा घोषणा गरिएका ठाउँहरू हुन्। नेपालमा २९३ वटा नगरपालिकाहरू रहेका छन् ।
सहरी नगरपालिकालाई ३ तहमा विभाजन गरिन्छ:
- महानगरपालिका
- उपमहानगरपालिका
- नगरपालिका
नेपालमा ६ वटा महानगरपालिकाहरू रहेका छन् जसमा राजधानी सहर अर्थात् काठमाडौँ, भरतपुर, विराटनगर, ललितपुर, वीरगञ्ज, पोखरा रहेका छन्। नेपालमा ११ उपमहानगरपालिका र २७६ नगरपालिका रहेका छन्।
गाउँपालिका
[सम्पादन गर्नुहोस्]गाउँपालिका नेपालमा २०७३ सालमा स्थापना गरिएका थिए जसले गाउँ विकास समितिलाई प्रतिस्थापन गरेको थियो।
गाउँपालिकाको मुख्य उदेश्य गाउँ विकास समितिको जस्तो छ तर राजश्व सङ्कलन र कर सङ्कलनमा यसको बढी अधिकार रहेको छ र यसको वार्षिक बजेट गाउँ विकास समितिको भन्दा उच्च रहेको छ। थुप्रै गाउँ विकास समितिलाई प्रायः प्रत्येक नयाँ गाउपालिकामा गाभिएको थियो। नेपालमा ४६० गाउँपालिकाहरु छन्।
पूर्व विकास क्षेत्र र अञ्चल
[सम्पादन गर्नुहोस्]२०७२ भदौ २४ अघि नेपाललाई पाँच विकास क्षेत्र र चौध वटा प्रशासनिक क्षेत्र अर्थात् अञ्चलमा विभाजन गरिएको थियो। २०६८ को जनगणनाको समयमा यसलाई अझ पचहत्तर जिल्लामा विभाजन गरिएको थियो। जिल्लालाई गाउँ विकास समिति र नगरपालिकामा विभाजन गरिएको थियो। २०५८ को जनगणनामा नेपालमा ३,९१५ वटा गाउँ विकास समिति र २८ वटा नगरपालिकाहरू रहेका थिए।[५]
विकास क्षेत्र:
सन्दर्भ सामग्रीहरू
[सम्पादन गर्नुहोस्]- ↑ "संघीय नेपालका सात प्रदेश : एक चर्चा", इआदर्श (नेपालीमा), अन्तिम पहुँच २०१८-०४-०७। वेब्याक मेसिन अभिलेखिकरण २०२०-०६-१४ मिति
- ↑ "अब नेपालमा ७५ हैन ७७ जिल्ला" (नेपाली) भाषा)। पहिलो पोस्ट। सङ्ग्रह मिति ७ अगस्ट २०२१।
- ↑ ३.० ३.१ २०६८ जनगणना जिल्ला स्तरीय प्रतिवेदन वेब्याक मेसिन अभिलेखिकरण २०१८-०९-०२ मिति, केन्द्रीय तथ्याङ्क विभाग।
- ↑ "नेपालमा अब ७७ जिल्ला !", हिमाल पोस्ट (नेपालीमा), अन्तिम पहुँच २०१८-०४-०७।[स्थायी मृत कडी]
- ↑ केन्द्रीय तथ्याङ्क विभाग, नेपाल (२०५८), प्रशासनिक विभाजन, काठमाडौँ, मूलबाट २ सेप्टेम्बर २०१८-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच २१ सेप्टेम्बर २०१८।